Religie

De kerk

          Het geloof speelde een belangrijke rol in het leven van de Nederlandse emigranten, het zorgde voor een bron van vertrouwen, sociaal leven, en leiding. Mensen die niet in de Nederlandse gemeenschap zaten, faalden vaak om de betekenis van het geloof aan het leven van de mensen te begrijpen. De toewijding aan hun religieuze principes leidde vaak tot splitsingen in de kerk, als uitleg van doctrines werden bediscussieerd. De religieuze overtuiging van de volgelingen van dominee A.C. van Raalte was zo diep dat ze bereid waren om te emigreren naar Amerika zodat ze hun geloof op hun eigen manier konden belijden. Holland, Michigan en omgeving waren gesticht om de inwoners een zuiverder, Christelijk leven te geven, volgens de stichters.

          De Reformed Church van Amerika had al stevig wortel geschoten in het gebied van het vroegere Nieuw-Nederland toen er een grote stroom nieuwe Nederlandse emigranten kwam in de jaren veertig van de negentiende eeuw. Toch hielden de emigranten die naar Michigan gingen, tijdens het begin ervan hun kerk gescheiden van de Hervormde kerken van het Oosten. De nieuwe immigranten stonden wantrouwig tegenover hun reeds gevestigde voorgangers, omdat ze bang waren dat door 350 jaar van veramerikaansing de "Reformed Church" minder recht in de leer zou zijn. Hun 7 gemeentes van 629 families werden bekend als de Hollandse Classis. Alleen in 1850 liet de Hollandse Classis zich opnemen in de Hervormde Kerk, onder de voorwaarde dat ze de unie mochten verlaten als ze dat wilden.

          Twee predikanten van Michigan maakten gebruik van dat recht in 1857, en vormden de Christelijk Hervormde Kerk. Deze splitsing was het resultaat van een onenigheid over het gebruik van hymnes in plaats van psalmen uit het Oude Testament tijdens de diensten en het wel of niet laten meedoen van niet-kerkleden in het kerkgenootschap. De Christelijk Hervormde Kerk was ook tegen de toetreding van haar lidmaten tot geheime genootschappen zoals de Vrijmetselaars, de "Reformed Church" kneep wat dat betreft een oogje dicht. De twee stromingen twistten ook over het onderwijs, of dat openbaar of bijzonder moest zijn.

          De Christelijk Hervormde Kerk begon met 750 volgelingen en groeide verder (ze kregen veel nieuwe leden tijdens 1880 en 1920, omdat ze Nederlands in de eredienst gebruikten, het patroon van de eredienst bekend was en ze, sinds 1882, officiële betrekkingen met de Gereformeerde Kerken in Nederland hadden), en bleef conservatiever dan zijn oudere tegenhanger. Zijn leden waren voornamelijk nieuwe emigranten, die kwamen van de Gereformeerde Kerken in Nederland, waardoor ze het karakter ervan konden veranderen. Hoewel veel leden van de Hervormde Kerk afstammelingen waren van Nederlanders, beschouwden de Nederlandse emigranten ze wel besmet door de "slechten" van de gemeenschap.

          Omdat de Christelijk Hervormde Kerk gesticht was door nieuw gearriveerde Nederlandse emigranten, gebruikten ze de Nederlandse taal voor een lange tijd, tot na 1920. De traditionele waarden van de leden van de Christelijk Gereformeerde Kerk keken minachtend naar scheiden, abortus, en gemengde huwelijken (bijvoorbeeld een protestant die met een katholiek wil trouwen). Leden van de Kerk leefden simpel, keurden verkwisting en lichtzinnigheid af. Vrouwen werden geplaatst in de traditionele rollen van vrouw, moeder, en huishoudster, met minder inspraak in de kerkelijke affaires dan de vrouwen van de Hervormde Kerk. De Christelijk Hervormde Kerk zette ook hun eigen scholen op, de eerste was "Van Raaltes Pioneer School", wat later Hope College werd. Dit deden ze om het Nederlandse geloof te bewaren en geen Amerikaanse invloeden te krijgen. Naast scholen richtten ze ook aparte vakbonden, politieke partijen en kranten op. Alles had weinig resultaat, met uitzondering van de Christelijke School dus. Via het seminarie hadden ze ook succes: ze leidden dan voornamelijk predikanten of leraren op, die dat dan gingen uitoefenen bij de emigranten-gemeenschappen die waren verspreid over het hele Noordamerikaanse continent. Oftewel: de Hollands-Amerikaanse gemeenschap heeft gedurende opeenvolgende tradities hun eigen leiders gevormd die dan zelf weer een belangrijke kern van de Hollands-Amerikaanse traditie bewaard hebben.

          De Protestants Hervormde Kerk was gesticht in 1924 toen drie Christelijk Hervormde predikanten uit hun ambt waren gezet omdat ze het niet eens waren met de "Drie Punten van Genade". Dit document was gemaakt door de Christelijk Hervormde Kerk, en legde uit dat God weliswaar de mensen die hij had uitverkoren voor het eeuwige leven, zijn volle genade verleende, maar tevens welwillend stond tegenover alle schepsels. Zelfs zonder het vernieuwen van de harten van de niet-uitverkorenen, stelt god een grens aan het ongehinderd uitbreken van het kwade, zodat het leven voor de mens mogelijk blijft. Hoewel zij die niet zijn uitverkoren door God geen daden van Christelijke Genade kunnen verrichten, zijn zij toch in staat tot naastenliefde. Gelovend dat de Drie Punten in strijd met de bijbel en de standpunten van de Christelijk Hervormde Kerk waren, was de Protestants Hervormde Kerk gesticht, geleid bij Herman Hoeksema. Vandaag gelooft de Protestants Hervormde Kerk dat Gods Genade alleen toevalt aan de uitverkorenen. In 2000, waren er 28 Protestants Hervormde gemeentes in Noord-Amerika.

          De oorsprong van de Nederlandse Hervormde Gemeentes, een zeer behoudende stroming, ligt in 1830 - dus voor de emigratie naar Amerika - toen een groep in Nederland zich losmaakte van de staatsgodsdienst. Op grond van onenigheid over een aantal leerstellingen distantieerde deze groep zich ook van de Afgescheidenen van Van Raalte en zijn medestanders Van der Meulen en Scholte. Eerst naar South Holland, Illinois in 1865 en daarna naar Grand Rapids, Michigan in 1870. In 1972 waren er 14 Nederlands Hervormde Gemeentes kerken in de VS, met meer dan 5.000 leden. En de meeste doen hun diensten nog half in het Nederlands en half in het Engels.