Het Land

"In deze tijd was het niet zeker dat het gevecht tegen het grote bos goed zou aflopen. Hier en daar zijn een paar acre gekapt en is er een blokhuis opgericht. Maar wat een wildernis! Bijna geen wegen, de meeste paden door de bossen kun je alleen volgen als je de merken op de bomen volgt. Bomen kappen was niet zo'n moeilijk werk- het kostte $3 tot $4 per acre; maar om al die bomen te verbranden kostte $8 tot $10 per acre, hoewel de meesten dit werk zelf deden. In de lente, zodra het droog genoeg was, begonnen ze het plat te branden om één of twee acres schoon te hebben om maïs te kunen planten. Tijdens de zomer gingen ze weer door met het platbranden, om wat tarwe te kunnen zaaien. Die takken verbranden was niet moeilijk, maar die dikke boomstam te kappen in twee of drie keer en ze op een hoop leggen [als ze apart lagen, wilden ze helemaal niet branden] om ze te verbranden- dat was zwaar werk, voornamelijk tijdens de hitte in de zomer. Het volgende probleem waren de stronken en de wortels van de bomen. Het was onmogelijk om tien voet (3 meter, red.) te ploegen zonder de ossen te stoppen om de ploeg uit de wortels te halen.

Tijdens de winter heb ik wat bomen gekapt. Ik zaaide wat maïs en aardappels tussen de blokhutten. Maar toen ik ging kijken naar de maïs, vond ik maar twee planten, omdat er zoveel eekhoorns waren in de lente. De eekhoorns hadden al het zaad uit de grond opgegraven."
--- Reijer Van Zwaluwenburg, "Life Sketch", 1911

          "Ik heb al veel in mijn land geploegd, en zonder ploegen wil er ook niets groeien dan vuil en onkruid.
          Een jaar of twee op zijn uiterste en dan zijn de oude grassen en bladeren verteerdt. En met het derde jaar kan men de grond openbreken. Maar dan kan men nog niet kort aan de boomstompen komen maar dat gaat jaar op jaar beter.
          Het land dat ik eerst gekapt heb, daar heb ik al vele kleine stompen uitgeploegd. Maar daar is veel werk mee, niet alleen met de stompen, maar ook het op rapen van de wortelen en het kappen het oplagen en verbranden is nog veel meer arbeid.
          Deze twee vorige jaren hebben wij een zeer slecht verbouw gehad, het eene jaar was het al te nat.
          En het andere was het te droog, zoo dat wij de grond niet goed hebben kunnen ploegen. Het brood hebben wij tot nu toe altijd gekocht, doch aardappelen, spek en boonen, boter en melk hadden wij van ons zelf.
          Doch ik heb met het schinken maken (dit is waarschijnlijk 'hammen maken', red.) zooveel verdiend als het brood ons gekost heeft.
          Hoeveel land als ik gekapt heb weet ik niet recht, ik denk zoowat aan de dertig akker. En ik denk zowat twaalf akker schoon."
          --- Familie Dunnink, onbekend

"Ik heb het gepasseerde voorjaar eens 20 dagen rond gereisd om te zien waar het mij het best toe leek om land te kopen en nu weder acht dagen, want zij zijn voornemens om land te hebben en dat is een groot belang om goed toe te zien wat land en waar men het koopt, want het is allemaal niet goed en daar komt nog bij dat het op veel streken te afgelegen is van het water of van de spoorweg, dat men dan de vruchten die men verbouwt niet zo goed kan verkopen. Nu heb ik op de laatste reis door het land wat naar mijn zin gevonden, maar kunnen dit op heden van de staat niet te koop krijgen om reden dat daar een spoorweg gelegd zal worden en nog niet vast bepaald is waarlangs. Zo gauw als die weg uitgemeten en vast bepaald is waarlangs dan waren wij voornemens om daar land te kopen, dat is in NOORD HOLLAND in de kolonie van van RAALTE, waar bijna geen anderen wonen als Hollanders. 80 akkers bosland heb ik daar nu gekocht voor 120 dollars uit de tweede hand (de eerste 'hand' was de staat), daaraan ligt nog 2 maal 80 hetwelk nog aan de staat behoort, dat wilden wij er gaarne bij hebben als dat los is, dan kan men dat kopen voor 100 $ de 80 akkers, dan hadden wij het voort aan elkander. Tamme Wybes Dykema een zwager van broeder Martinus en ik 80 akkers is een weinig meer dan 60 juk of 30 bunders bij u."
--- Marcus Nienhuis, 1854

Terug naar Verhalen van Immigranten