Aankomst in de VS

"Zijn we er al?"

          Na een lange reis op zee, waren de passagiers maar wat blij dat ze weer aan land waren. "Sommigen zonken op hun knieën neer, en dankten God in de Hemel omdat ze verlost waren van alle beproevingen en gevaren van de oceaan."
          Maar daarmee waren nog niet alle gevaren geweken. De reizigers werden vaak met open armen ontvangen door allerlei oplichters, die het beetje geld aftroggelden van de reizigers (logies en transport tegen woekerprijzen, en omdat de emigranten de nieuwe taal niet spraken geloofden ze alles en iedereen). Na een paar dagen gingen ze door naar Michigan.
          Onder andere Van Raalte ging door naar Michigan.

Wijze raad

          Soms, als de emigranten eindelijk aan waren gekomen, schreven ze een brief naar huis met wat raad erin voor het geval dat de "thuisblijvers" ook wilden emigreren. Dit schreef G.Heerspink in 1850 aan z'n broer:

"(...), als het de Heere moge behagen U hier over te brengen, om eerst in Albany in Trooi of Buffulloo te blijven, daar zijn veele Hollanders, die U in alles kunnen onderrichten, daar kunt gij onder Gods zegen veel geld verdienen, indien U voornemens zijt om te komen, voorziet u vooral van wollen kleren vlassen en wollen garen en baaij (dik, zuiver wollen flanel, red.), katoen is hier niet duurder dan bij U, brengt vooral spinwielen mede en U klok.
Klokken zijn hier goedkoop en slegt, tabak is hier duur en slegt, tot de zeereis voorziet U van aardappelen, boekweitenmeel, bonen, gedroogt vlees en spek, peper, zout, azijn, koffij en vooral thee, gij hebt veel zakken pussels (proviand, red.) nodig op reis, de laatste stad daar gij afvaart, koopt daar een vaatje met zoute vis, voorziet U vooral van een watervat met een tregter, waarin gij dagelijk*s* U water ontvangt, dog koopt dat zelfs vol daar gij afvaart."

Je komt zelf maar

          R.Brinks had zijn moeder beloofd om haar op te halen uit Nederland, en mee te nemen naar Michigan waar hij al naar toe was geëmigreerd. Hij schreef haar dit:

"Moeder, gij woud graag, dat trug kwam en u mij afhaalde. ik zou het graag gedaan hebben, maar gij weet dat ik getrouwd ben en aan mijn vrouw verbonden ben. Zij zegt met de kinderen en het vee niet te kunnen redden en veel werk dan onvoldaan blijft, dat ik al niet schrijven kan, zodat ik er veel schade bij had. Ja het minste meer dan vierhonderd gulden. Maar ik zal tog aan Uw begeerte voldoen door een ander, zoodat Frits Tibbe tot U komt omdat hij zijn familie komt afhalen. Hij komt uit het Laar bij Coevoerden van geboorte. K. Ensink, heeft hij gezegd, zoud gij maar vragen, die kende hem wel. ik ben met hem afgesproken dat hij voor U mede brengt voor de moeite een rijksdaalder. Maar het geld voor U lieden als gij overkomt moet gij zelf betalen hetzij voor de overvaard en voor de kost en landwaars, de som van ieder persoon die overkomnt, ongeveer honderd gulden, kinder is minder. Gij moet Frits Tibbe vragen wat gij niet weet en doen wat hij U zegt. Gij moet oude kleren die weinig waard zijn niet mede brengen, Hendrik Brinks, gij moet in de steden niet ver van malkander loopen opdat gij niet verdoolt en geeft maar acht op Uw goed op de reis. En Uw geld moet gij op het lijf doen en goed oppassen. En als gij op de stoomwagen zijt, dan moet gij het hoofd er niet buiten steken. Ook niet lang afgaan als hij stil houd opdat gij niet achter blijft."

Ruilhandel

          De schepen die heen en weer voeren hadden ook een beetje te maken met ruilhandel. Vanuit Europa ging onder andere wollen kleding, pannen en bijlen naar de VS (kortom: alles wat de 'Amerikanen' niet zelf konden maken), en vanuit de VS ging er vis, hout, bont, tabak en landbouwproducten als graan & katoen richting Europa. "Veel ruimte, waar we anders hadden kunnen slapen, werd ingenomen door ruilwaar. Nu moesten we letterlijk over elkaar slapen."

En verder

          Hoe was Michigan toen ze daar aankwamen? Lees het in 'Hoe was Michigan als je daar aankwam?'. Voor het verhaal van Van Raalte en de stichting van Holland: ga naar 'Holland - De reis naar Michigan'.
          In welke volgorde de mensen naar nieuw gebied gingen stond ook vast. Eerst gingen de pelsjagers en de woudlopers (om het gebied te verkennen en ze bouwden er de eerste blokkenhutten). Daarna kwamen de landbouwers die het land gereed maakten voor de akkerbouw en zij vestigden zich er ook langer. Soms werden een aantal bij elkaar gelegen boerderijen een dorp. Daarna kwamen (als laatste) de mensen die iets anders gingen doen dan land verbouwen. Het magisch woord in de VS was optimisme.