Lang, erg lang...

          De duur van de reis varieerde, het hing af van de hoeveelheid geld dat mensen hadden. Gemiddeld duurde de reis zes à zeven weken. Ds. H.P.Scholte (Nederlandse predikant die Pella, Iowa heeft gesticht) ging met de S.S. Sarah Sands en die reis duurde 13 dagen. Terwijl van Raalte wel 54 dagen op zee verbleef.

Even in het kort

          Veel emigranten voeren vanuit Nederlandse havens (bv. Rotterdam) naar New Orleans, Louisiana (een Amerikaanse havenplaats) om dan door te reizen via de Mississippi naar Michigan. Aardig wat reizen gingen zo, maar als je naar Michigan ging kon je beter naar havens aan de oostkust van de VS (New York was zeer populair) en dan verder. Ds. Van Raalte deed dit laatste.

Het Begin

          De eerste reizen richting de VS begonnen in 1620, en in Nederland vertrok je dan vanuit "Delftshaven" richting "Southampton" (Engeland). Daarvanuit ging de reis verder richting de VS.
          William Bradford (een geestelijke leider): "Overal klonk geween en gezucht, ze spraken de vurigste gebeden uit, waarna ze elkaar omhelsden en onder veel tranen vaarwel zeiden." Toen het schip de Speedwell (een driemaster van 60 ton) los ging, klonken er musketschoten, de passagiers vuurden die af als afscheid aan kennissen en familie die 'thuis' bleven. Het waren pelgrims die vertrokken, zo werden ze genoemd door de thuisblijvers, of ook wel "the Pilgrim Fathers".
          Passagier: "Ik ben bang voor de overtocht, de Atlantische Oceaan is nog onveilig. Het weer slaat erg snel om. En er is verteld dat er allemaal monsters zijn, die schepen verslinden." (ooit was er een schip, de Squirrel genaamd, op reis, en vanaf een ander schip zagen ze opeens alle lantaarns uitgaan, en toen verdween het schip voorgoed)
          Er waren al aardig wat rampen geweest met de schepen waarmee men voer. Ooit was er een schip in een storm verzeild, en werd zo hevig uit koers geslagen dat de reis 6 maanden langer duurde. 150 mensen kwamen om vanwege voedselgebrek, en de overlevenden hadden een onzeker bestaan voor zich in een onherbergzaam en dicht bebost gebied, waar veel vijanden in waren verborgen.

Eisen

          In 1846 en 1847 vertrokken vanaf Rotterdam zeilboten naar Amerika, met een inhoud van 300 tot 550 ton, wat klein was in onze begrippen. Die namen op de heenweg dan emigranten mee, en op de terugweg Amerikaans graan, aangezien daar veel vraag naar was. Als er oponthoud was in de haven, dan hadden de emigranten recht op een overnachtingsplaats. Duurde dat oponthoud langer dan drie dagen, dan hadden ze ook nog recht op voeding. Het probleem was alleen dat er iemand in de groep emigranten moest zijn, die zich van zijn rechten bewust was, en dat dan opeistte. Was dat niet zo, dan kon dat nog wel eens problemen geven.

De hel