Water, wie kan er zonder? Onze planeet bestaat voor 71% uit oceanen gevuld met zout water; mensen bestaan voor 65% uit water. Het is overal aanwezig om ons heen in oneindig veel verschijningsvormen: golven en getijden die geleidelijk de kustlijnen van de aarde vormen, ijs dat massief gesteente kan verbrijzelen, gletsjers en rivieren die zich een weg banen door bergen, regen die gedurende ongenadige regenbuien uit de hemel valt en watervallen die zich donderend de diepte instorten. Vele van al deze verschijningsvormen van water beïnvloeden mensen in het dagelijks leven en spreken tot de verbeeldingskracht. Eén van de meest tot de verbeelding sprekende verschijningsvormen van water is de waterval. Het vallende water wordt begeleid door een bulderend geraas, opspattende waterdruppels die de omgeving in witte nevelen hullen, lichtstralen die door de breking van het water regenbogen veroorzaken afbrekende rotspartijen en indrukwekkende uitzichten. 

De Zwitserse botanist Robert Chodat (1865 – 1934) beschreef de indrukwekkende grootsheid van de Iguaçu watervallen in Brazilië als volgt : ‘Als we aan de voet van deze wereld van cascades staan en onze blik negentig meter omhoog heffen naar de horizon die een en al water is, is dit indrukwekkende schouwspel van een oceaan die zich in een diepste stort bijna angstaanjagend.’ 

Charles Dickens, de Engelse romanschrijver (1812 – 1870) schreef na zijn bezoek in 1842 aan de Niagara watervallen: ‘Welke stemmen spraken vanonder dit bulderende water; welke hemelse belofte glinsterde in die engelentranen, de veelkleurige droppels die rondspatten en zich vastgrepen aan de prachtige steeds veranderde regenbogen.’