De oude Egyptenaren, Grieken en Romeinen kenden de donker gekleurde mensen met krullen die leefden in Afrika. Ze kenden eveneens de zogenoemde mensen met een gele huid in Azië, met schuinstaande ogen en een huidplooitje over de binnenste ooghoek. De beperkte kennis van de verschillende mensen op de wereld in die tijd leidde tot de suggestie dat er drie rassen bestonden: het Europese, of "blanke" ras, het Afrikaanse, of "zwarte" ras en het Aziatische, of "gele" ras. Deze rassen werden ook wel respectievelijk als het Kaukasische, Negroïde en Mongloïde ras benoemd. Gedurende lange tijd werden alle mensen door de geleerden ingedeeld in deze drie rassen, of een een variatie op deze drie. De geleerden geloofden dat alle mensen behoorden tot een van de benoemde rassen. Zij geloofden dat de trekken van elk ras vastgelegd waren en onveranderlijk.

In de periode dat de Europeanen overzeese reizen maakte, die begonnen eind 1400, veroorzaakte een toename van contact met andere culturen. Rond 1800 werd duidelijk dat de veel groepen mensen niet zo makkelijk in te delen waren in het drie-rassen systeem. Een voorbeeld, toen de Europeanen meer in contact kwamen met de verschillende groepen Aziaten, realiseerden zij zich dat de huid van de mensen die zij Mongloïde noemden, niet echt geel was maar varieerde van lichtbruin tot donkerbruin. Ze ondekten eveneens dat de epicanthus, de huidplooi boven de binnenste ooghoek, zeldzaam was in sommige Aziatische populaties, maar wel aanwezig in bepaalde inheemse groepen mensen in Zuid-Afrika en Noord-Amerika. De vorm van mond en haar varieerden eveneens in de traditionele rassengroepen.

Internal Links: 1. De drie-rassen theorie 2. Evolutie theorie 3. De geografische-rassen theorie

Alan Swedlund, Ph.D., Professor of Anthropology, Univ. of Massachusetts, Amherst.
"Human Races". THE WORLD BOOK ENCYCLOPEDIA 1992, Vol. 16

-