Hoewel het een klein deel van het totale electromagnetische spectrum in beslag neemt, is het gebied van het zichtbare licht de enige energiesector die menselijke ogen kunnen waarnemen. Van de lage energie van
rood (ongeveer 7000 Ångström) tot aan de hoge energie van
violet (ongeveer 4000 Ångström) drukt het zichtbare spectrum de wereld uit aan onze hersens in schitterende kleuren en schaduwen.
Zichtbaar licht
|
|
Waarom
zien we dingen eigenlijk? Onze ogen hebben speciale cellen, genaamd "staafjes" en "kegeltjes", op het binnenste vlies aan de achterkant van het oog, het netvlies. De staafjesachtige cellen zijn gevoelig voor verschillende lichtintensiteiten (het aantal lichtdeeltjes per seconde), maar zijn niet gevoelig voor de verschillende soorten energie (de kleuren). Als we in het donker proberen te kijken, gebruiken we de staafjes in onze ogen. Merk wel op dat het zeer moeilijk is om de verschillende kleuren te herkennen in het donker, alles lijkt hooguit grijs. Dit komt doordat de kleurgevoelige kegeltjes niet goed werken bij een tekort aan licht, en dus nemen de staafjes deze taak over, alleen het verschil tussen licht en donker waarnemend. Bij de meeste mensen zijn de staafjes gevoelig genoeg, zodat minder dan 10 lichtdeeltjes gezien kunnen worden als ze het oog treffen.
De kegel-achtige cellen op op het netvlies zijn er in drie verschillende types: een type gevoelig voor energie die gelijk is aan het rode deel van het spectrum, een type het groene deel, en een ander type voor het blauwe deel. Het feit dat ieder type kegeltje gevoelig is voor verschillende kleuren geeft ons de mogelijkheid om zeer veel verschillende shaduwen en mengsels van kleuren te zien.
De kegeltjes die gevoelig zijn voor rood zijn eigenlijk veel gevoeliger voor dezelfde lichtintensiteit dan de groene en de blauwe kegeltjes, en dus zijn we geneigd om rood beter te zien dan blauw. Feitelijk wordt de maximale gevoeligheid van onze ogen bereikt met de kleur geel (een mengsel is tussen groene en rode energie), waarschijnlijk omdat de mens zich heeft ontwikkeld op een planeet die is gehuld in geel zonlicht.
De ogen van sommige mensen zijn gevoelig voor golflengtes (energieën) die achter het normale zichtbare gebied liggen; deze mensen kunnen een beetje van het ultraviolette en een beetje van het infrarode licht zien. De meeste mensen zijn tevreden met de regenboog aan kleuren die zichtbaar zijn in alledaagse gebeurtenissen.
[an error occurred while processing this directive]
