Breking is er als er een buiging in de lichtstraal zit. Lichtstralen buigen als ze van de ene substantie naar een andere substantie gaan. Als een straal richting de normaal gaat (de lijn die loodrecht op het vlak staat), wordt hij gebroken op het moment dat hij het vlak raakt. Een voorbeeld: Als een lichtstraal door de lucht schijnt en dan door glas, dan wordt de lichtstraal gebroken. De dichtheid van lucht is kleiner dan die van glas, en dus gaat de lichtstraal een stuk sneller door lucht dan door glas. Glas is dichter waardoor de lichtstraal wordt afgeremd en daardoor kan worden gebroken. Een ander voorbeeld is een kopje dat gevuld is met water waarin een potlood wordt geplaatst. Het lijkt er dan op alsof het potlood buigt (zie het plaatje rechts). Het potlood "breekt" in het water. Breking komt voor bij water en bij substanties zoals glas. Wanneer iets wordt gebroken dan heeft het voorwerp een invalshoek en een hoek van terugkaatsing, maar deze zijn niet gelijk aan elkaar (dus ongelijke hoeken). De straal die richting de normaal gaat vormt de invalshoek, en wanneer de straal de normaal raakt en "naar buiten komt" dan vormt deze de hoek van terugkaatsing.

In de applet aan de rechterkant kun je zien hoe een lichtstraal wordt gebroken.

De breking is niet hetzelfde bij iedere kleur, rood wordt het minste gebroken, en blauw wordt het meeste gebroken. Dit is het best zichtbaar als je een witte lichtstraal door een prisma schijnt, dan zie je een regenboog van kleuren uit de prisma komen. In het plaatje hieronder kun je dat zien.