BRABANT VECHT TEGEN WATER
DE SINT ELISABETHVLOED
Op de feestdag van Sint Elisabeth [ 18 november 1421 ] ging het helemaal mis, springtij en een zware storm waren hier de oorzaak van.
Door het hoge zeewater kon de rivier de Merwede zijn water niet meer afvoeren. Het zeewater verwoeste de dijken bij de dorpen Moerdijk en Zwaluwe. Intussen steeg het rivier water alsmaar . Het gevolg daarvan was dat de verwaarloosde dijken bij Werkendam, Sleeuwijk en Woudrichem doorbraken.
Volgens sommige geschiedschrijvers gingen 72 dorpen en gehuchten verloren door het hoge water. Een aantal dat later door wetenschappers is tegen gesproken. Behalve het verlies van de dorpen en gehuchten kwamen er circa 4000 mensen om en ontelbaar veel vee. De eens zo welvarende polder veranderde in een binnenzee van 30.000 hectare.
Men was terug bij begin. Al het werk van heel veel jaren was in één keer vernietigd . Deze situatie van 1421 heeft voortbestaan tot aan de 2e helft van de 19e eeuw .
Tussen 1850-1870 werd de Nieuwe Merwede gegraven, dit stuk gegraven rivier was nodig om de Merwede te ontlasten.
Dit had echter tot gevolg dat de Biesbosch in twee delen werd gesneden namelijk: de Brabantse Biesbosch en de Sliedrechtse Biesbosch. Wij hebben het in dit project vooral over de Brabantse Biesbosch.
Klik Hier terug te gaan naar het hoofdmenu.