De "Olympic Torch Relay" (wedstrijd waarbij de fakkel wordt doorgegeven) is één van de belangrijkste manifestaties die ooit in Australië heeft plaatsgevonden. Deze manifestatie is gehouden met het og op de Olympische Spelen in Australië. Het ging er niet alleen om, om de prestaties van grote sportfiguren in het licht te stellen. Ook de prestaties die zijn geleverd in het belang van de gemeenschap en waarbij belangrijke veranderingen zijn aangebracht, zijn van belang. Waar bij de Olympische Spelen alleen sporthelden worden toegejuicht, zijn hiier gewone mensen naar voren gehaald, mensen zoals wij.

Not only the sporting heroes get to run through their city, but anyone who has contributed to their community.

Tijdens de reis van de fakkel door verschillende Australische steden, waren duizenden mensen gekozen om een deel van dit parcours daarmee af te leggen. De gekozen mensen liepen langs wegen die door gemeentes voerden waar zij iets voor hadden gedaan, of dat nu met sport te maken had of niet.

Niet alleen sportlieden kwamen zo door die steden, ook gewone mensen die hebben bijgedragen tot de ontwikeling van hun gemeenschap.

Aangezien het punt van aankomst de stad Ayres Rock was, midden in Australië, terwijl de fakkel afkomstig was uit Athene, hebben er ontelbare mensen, die een verbetering heben aangebracht, meegedaan en de fakkel gedragen. Zo waren er politici, eigentijdse en uit het verleden, maatschappelijk werkers, oorlogshelden, iedereen die een bijdrage heeft geleverd aan enige positeve verandering in zijn of haar gemeenschap, gehandicapten die geweldige dingen hebben gedaan, ook op het gebied van sport.

Ook de oudste bewoner van Australië heeft de eer gehad om de fakkel een eind te dragen, een honderjarige man, die ook oorlogsveteraan is.

Deze manifestatie heeft de aandacht gekregen van een heel land, voor de werkelijke Olympische Spelen. De Fakkeldragers zijn onze buren, verwanten en mensen uit onze stad, van wie er velen hoofdpersoon zijn van geschiedenissen die slechts bij enkelen bekend zijn. De "Olympic Torch Relay" heeft dus de mooiste heldenverhalen verteld, afkomstig uit de verste uithoeken van de wereld.

Sherry heeft gezegd dat het voor haar een grote eer was om mee te kunnen doen aan de wedloop. Toen de manifestatie door Ballarat kwam, liep de hele stad uit om haar te kunnen zien, iedereen wilde zijn eigen held of heldin zien met de fakkel. Alice (van het team van "Heroism in Action") stond erbij toen de fakkel werd doorgegeven. Ze kende iedereen op de stoep en in de bomen, al die mensen die waren komen kijken. Er was een fantastische sfeer, alle aanwezigen kenden de ex-kampioene Sherry Sutton.

Sherry exclaimed that participating in the torch relay was an honour.

Na de wedloop vertelde Sherry hoe uniek die ervaring was geweest. Ze was zo blij dat ook zij was gekozen om mee te rennen met al die helden. Ze was waarschijnlijk ook ontroerd door de aanwezigheid van al haar familieleden en vrienden langs de weg.

Helden zijn belangrijk voor onze maatschappij. Helden zijn zij vanwege hetgeen ze hebben gepresteerd. We kunnen allemaal held zijn als we willen - maar we moeten het willen en ons ervoor inzetten.

Het is belangrijk om met anderen over jouw held te praten. In deze site wordt benadrukt dat wij omringd worden door helden moed, we moeten alleen zien te begrijpen welke weg we moeten inslaan om zelf held te kunnen zijn. De beste manier om deze mensen, die iets in ons leven hebben veranderd, onze dank te betonen, is onze helden te eren.

Aangezien heldendaden niet worden verricht met de gedachte later te worden bedankt om de hulp die je anderen hebt verleend, kan het eren van je held op wat voor manier dan ook een weg zijn om je bewondering en waardering tot uiting te brengen.

Deze man veranderde zijn naam via een eenzijdige akte in Elvis! Zijn wagen is een eerbetoon aan de koning.

Er zijn verschillende manieren om mensen die ons leven en dat van anderen hebben veranderd onze dank te betonen. Waar sommigen de geschiedenis van hun helden tot aan het einde zullen volgen, zullen anderen op andere manieren hun held huldigen, straten en parken naar hun noemen en kunstwerken maken om de heldendaden vast te leggen. Weer anderen belonen al die buitengewone personen met cadeau's en giften om de acties aan de hele wereld bekend te kunnen maken.

Ook al blijven er enkele helden onbekend, zoals de duizenden mensen die bloed geven elk jaar weer opnieuw, dan kun je toch deze mensen eren door iets te schenken aan iemand die jou niet kent en die jij niet kent. Hier bestaat de heldenrol voor iedereen die deelneemt aan een initiatief. Dit moet de beste manier zijn om onze helden te eren: iets terugdoen en proberen om een belangrijke verandering aan te brengen in het leven van een ander... Op die manier kan de cyclus van heldenmoed worden voortgezet.

Albert Coates, afkomstig uit Ballarat, nam actief en positief deel aan de eerste Wereldoorlog. Dit is het standbeeld voor hem in de hoofdstraat.

Er zijn verschillende manieren om dat te doen. We kunnen schenkingen doen,of ons inschrijven bij een organisatie, en we kunnen onze vrienden vertellen wat sommige helden hebben gepresteerd en hoe belangrijk zij zijn. Maar de beste manier om onze dankbaarheid te tonen, is te proberen een verandering teweeg te brengen in deze wereld, zoals zij hebben gedaan, door initiatieven ontplooien en iets te doen om amdermans leven te verbeteren.

Aan het begin van het nieuwe millennium hebben de Australiërs een aantal van hun helden kunnen tonen hoe dankbaar ze zijn. Dit dankzij de manifestatie "Olympic Torch Relay Run".