Isaak Newton, największy z fizyków XVII wieku żył w latach 1643-1727. Oprócz innych licznych osiągnięć fizycznych, matematycznych i astronomicznych, naukowiec ten zajmował się także badaniem mikroświata. Tak jak wcześniejsi badacze Newton uważał, iż materia jest zbudowana z atomów. Potwierdzeniem ich istnienia miały być jedynie doświadczenia umysłowe. Twierdził, że światło jest także złożone z pewnego rodzaju atomów. Promienie słoneczne miały być właśnie strumieniem takich cząsteczek. Oddziaływanie pomiędzy dwoma ciałami uważał za oddziaływanie pomiędzy poszczególnymi atomami wchodzącymi w ich skład. Wiele uwagi Newton poświęcił zagadnieniu oddziaływania na odległość. Przez długi czas rozważał istnienie eteru, który jako idealny niematerialny ośrodek miał przenikać całą przestrzeń, umożliwiając kontakt pomiędzy dwoma ciałami. Eter jednak musiał być również zbudowany z cząsteczek, co rodziło liczne logiczne sprzeczności.