Światło czerwone ma największą długość, a fioletowe najmniejszą. Zazwyczaj spotykamy się ze światłem złożonym z różnej długości fal. Tak jest na przykład ze zwykłym światłem białym. W jego skład wchodzą fale o wszystkich długościach od czerwieni do fioletu. Wypadkową tych wszystkich kolorów jest właśnie kolor biały. Możemy się o tym przekonać w prosty sposób. Wystarczy do tego zwykły pryzmat. Ma on zdolność rozszczepiania przechodzącego przez niego światła na składowe, które możemy obserwować. Również tęcza jest wynikiem rozszczepienia światła białego w kroplach padającego deszczu.

Co się stanie gdy zamiast światła białego będziemy próbować rozszczepić światło emitowane przez podgrzane do wysokich temperatur gazy? Okazuje się, że po rozszczepieniu nie dostaniemy widma ciągłego - składającego się ze wszystkich kolorów (tak jak było to ze światłem białym), lecz nieciągłe widmo liniowe. światło emitowane przez gazy składa się więc z pewnej liczby fal o różnych długościach. Każdy pierwiastek ma charakterystyczne dla siebie widmo liniowe - nazwane później widmem emisyjnym. Widmo może być używane do identyfikacji substancji. Dzięki niemu udało się odkryć z czego zbudowane jest Słońce oraz inne ciała niebieskie. Udało się też odkryć nowe, nie znane wcześniej pierwiastki. Trudno przecenić rolę jaką w naukach chemicznych odegrały widma liniowe.