Ultrafioletow, widzialne i podzerwone promienie tworzq widmo swiatla elektromagnetycznego. Nasze oczy nie widza ultrafioletowych ani podczerwonych promieni. William Herschel odkryl widmo swiatla elektromagnetycznego w 1799. Herschel studiowal polaczenie miedzy swiatlem i cieplem. Z pomoca pryzmatu rozszczepial biale swiatlo i badal temperature kazdego koloru. Czerwone swiatlo bylo najcieplejsze a fioletowe najchlodniejsze. Herschel takze odkryl ze poza czerwonym swiatlem bylo cos newidzialnego i jeszcze cieplejsze. Nazwal to podczerwonym promieniowaniem. Kazde cialo o temperaturze powyzej absolutnego zero Kelvina promieniuje promieniowanie podczerwone. Czym cialo jest cieplejsze tym bardziej wiecej promienuje. W kazdej porze doby wydziela taka sama ilosc promieni. Dzieki temu czujniki podczerwonych uzywane sa do wykrywania poruszajacych sie oraganizmow zywych. Niektore zwierzata maja narzady przystosowane do odbioru promieni podczerwonych i dzieki temu poluja noca.

     W 1801 roku Wilhelm Ritter odkryl promienie ultrafioletowe. Ritter eksperymentowal ze swiatlem i azotanem srebra. Zamoczony w azotanie papier oswietlal swiatlem o roznych barwach. Odkryl ze sa roznice w reakcji azotanu srebra w zaleznosci od koloru swiatla. Papier namoczony azotanem sciemnial najmocniej po oswietleniu swiatlem fioletowym. Wiedzac ze Herschel odkryl niewidoczne promieniowanie podczerwone przy czerwonym koncu widma Ritter zdecydowal sie zbadac czy istnieje podobne promieniowanie przy fioletowym koncu widma. Przeprowadzil eksperyment ktory pokazal ze reakcja sciemnienia azotanu byla jeszcze mocniejsza dla niewidzialnego swiatla ponizej fioletu. To niewidzialne promieniowanie nazwal ultrafioletowym. Promieniowanie ultrafioletowe jest wydzielane przez nasze slonce. Warstwa ozonu w atmosferze ziemskiej chroni ludzi przed promieniowaniem ultrafioletowym. To promieniowanie niszczy nieoslonieta skore i moze spowodowac raka skory.