Odbicie swiatla jest zmiana kierunku rozchodzenia sie fali swietlnej na powierzchni bedacej granica dwoch osierotkow. Przy odbiciu, kat padania rowny jest katowi odbicia. Jakosc odbijanego obrazu zalerzy od gladkosci powierzchni. Czym gladsza powierzchni tym lepiej ona odbija bez znieksztalcen. Na powierzchniach nie tak gladkich rozpraszanie dyfuzyjne zachodzi. Efekte sa zamazane odbicia.

     Calkowite odbicie wewnetrzne wystepuje w przypadku gdy swiatlo nie jest w stanie przejsc z osrodka optycznie gestszego do osrodka optycznie rzadszego. Zjawiska wewnetrznego odbicia i zalamania swiatla odpowiedzialne sa za tworzenie teczy lub efekty pryzmatyczne w naturze. Te zasady optyczne zostaly wykorzystane w konstrukcji wspolczesnych wlokien optycznych, umozliwiajac przesylanie swiatla do celu, prawie bez strat.