Dyfrakcja fali jest to ugiecie sie fali swietlnych na krawedziach albo szczelinach. Ta wlasnosc swiatla jest spowodowana falowa natura swiatla. Przyklad dyfracji mozna zobaczyc codzienie gdy sie obserwuje swoj cien. Cien nigdy nie jest ostry gdyz jest zawsze zamazany wzdluz krawedzi. Jesli swiatlo bylo by czastka a nie fala to rozchodzilo by sie po lini prostej i wtedy krawedzie cienia byly by ostre. Ta nieostrosc wzrasta z odlegloscia i iloscia przeszkod, co powoduje koniecznosc korekcji dyfrakcji w ukladach obiektywowych takich jak teleskopy albo lornetki. Dyfrakcja fal swietlnych jest przewaznie otrzymywana z pomoca pojedynczych lub podwojnych siatek dyfrakcyjnych. Lepsze wyniki daja siatki podwojne. Swiatlo przechodzace poprzez siatki dyfrakcyjne tworzy jasnyjsze i ciemnijsze pasy. Najjasnijsz pas jest w srodku. Paski dyfrakcyjne sa zwykle numerowane.