Tot 1910 was het vorstendom Monaco een absolute monarchie. Dat wil zeggen dat een vorst de baas was over Monaco. In 1911 stelde Prins Albert I de eerste grondwet op, die in 1917 werd veranderd. Die grondwet werd in 1933 bekrachtigd door Prins Louis II. In 1962 werd de grondwet veranderd door Prins Rainier III. In de grondwet van 1962 staat dat de opvolger voor de troon tot de directe afstammelingen van de familie van de regerende prins moet behoren. Wanneer er geen directe afstammelingen aanwezig zijn mag een geadopteerd kind de troon overnemen. De vorst zorgt ervoor dat de verhoudingen met de buitenlandse machten goed zijn en hij ondertekent de wetten.

Het bestuur wordt uitgevoerd door een minister van de staat die daarbij geassisteerd wordt door de raadsvergadering. De vorst kiest uit een lijst met drie Franse diplomaten de minister van de staat. Verder kiest hij nog drie raadsleden. Een die voor economie en financiën moet zorgen, een voor binnenlandse zaken en een voor sociale zaken. De minister van de staat en zijn drie raadsleden moeten zich voor de handelingen verantwoorden bij de vorst.

Dat is een groepje van 18 mensen die eens in de vijf jaar gekozen worden om zo het volk te vertegenwoordigen. De kiezers zijn alle bewoners die ouder zijn dan 21 jaar en meer dan vijf jaar de Monegaskische nationaliteit hebben. De kandidaten moeten ouder zijn dan 25 jaar. De wetgevende macht wordt uitgevoerd door de vorst en de nationale raadsvergadering. Deze vergadering stemt ook over de verdeling van het budget. Twee keer in het jaar is er meestal een zitting van deze vergadering, maar ze kan opgeroepen worden voor een speciale zitting bij de vorst.

In deze vergadering zitten zeven mensen die de Monegaskische nationaliteit hebben en gekozen zijn door de vorst. De president en drie leden van de vergadering zijn door de soeverein aangewezen. De andere leden worden door de nationale raadsvergadering gekozen. De raadsvergadering ontmoet elkaar ten minste twee keer in het jaar om over belangrijke staatsvraagstukken te discussiëren.

Sinds 1963 moet er door de bedrijven belasting betaald worden over de winst wanneer hun omzet voor ten minste 25 % uit het buitenland komt. Sinds 1 januari 1993 geldt er een belasting van 33,33 %.

De politieke verhoudingen tussen Frankrijk en Monaco worden bepaald door het verdrag van 27 juli 1918 en artikel 436 van de "Vrede van Versailles". ( 18 juli 1919) Daar werd een tweezijdige en wederzijdse verhouding tussen Monaco en Frankrijk ingesteld. In ruil voor verbintenis met Frankrijk beschermt Frankrijk de onafhankelijkheid en soevereiniteit van het vorstendom Monaco. Het parlement van de vorst moet proberen de rechten overeen te laten stemmen met de Franse rechten. Nieuwe overeenkomsten werden na de Tweede Wereldoorlog in 1945 en in 1951 getekend. Het doel was om een aantal aanpassingen te maken in de bovengenoemde afspraken om de huidige economische en sociale condities te kunnen scheppen.

In 1993 wordt Monaco lid van de VN (Verenigde Naties). Andere organisaties waar Monaco lid van is zijn: de Internationale, de Telecommunicatie Unie, de Wereld Gezondheid Organisatie, de Verenigde Naties Organisatie voor Onderwijs Cultuur en Wetenschappen, de Internationale Atoom Energie Verband en via Frankrijk is Monaco ook lid van de EU.

De Grimaldi's leven sinds 1297 in Monaco. De Grimaldi's vormen een invloedrijke familie die uit de buurt van Genua stamt. 8 januari 1297 neemt François Grimaldi de macht op het fort van Monaco. Na François Grimaldi duurt het lang eer er weer een Grimaldi aan de macht is. De huidige is Prins Rainier III.

Prins Rainier werd op 9 mei 1949 prins van Monaco. Een belangrijke gebeurtenis in de geschiedenis van Monaco is dat het vorstendom een eigen grondwet krijgt. De prins zorgde voor goede onderlinge verhoudingen met Frankrijk en andere landen. Het vorstendom werd van veel internationale organisaties lid zoals dat van de Verenigde Naties op 28 mei 1993. De infrastructuur is up-to-date voor het toerisme. Hij maakt het mogelijk dat er in Monaco internationale en professionele conferenties gehouden werden. Om toerisme en zakelijk activiteiten te laten toenemen konden de industrie en de dienstensector zich verder ontwikkelen. In 1997 werd het 700-jarig bestaan van de Grimaldi's gevierd op de rots van Monaco. Prins Rainier III die de touwtjes al 50 jaar in handen heeft, weet hoe het de komende jaren met Monaco verder moet gaan.