Anorexia nervosa

Eetstoornissen

Anorexia nervosa

Boulimia nervosa

Het ontstaan
In de loop van de tijd zijn er verschillende verklaringen gegeven voor het ontstaan van eetstoornissen.
Waarschijnlijk speelt het slankheidideaal (en de druk die daarmee op vrouwen wordt gelegd) een belangrijke rol.

Tegenwoordig wordt aangenomen dat een combinatie van lichamelijke, psychische en sociale factoren het ontstaan van anorexia nervosa beïnvloeden:

Er is een verband tussen eetgedrag en depressie;
Vreetbuien kunnen beschouwd worden als een vorm van geconditioneerd gedrag: bij vervelende gebeurtenissen, frustraties en dergelijke grijpt iemand automatisch naar eten.
Een verstoorde moeder-kind-relatie of de angst voor volwassenheid kunnen een rol spelen. Anorexia nervosa remt de lichamelijke groei naar volwassenheid.
Aangeboren karaktertrekken zijn ook van invloed.
Er zijn bepaalde gezinskenmerken die bij patiënten met eetstoornissen vaker voorkomen.

De symptomen
Mensen met anorexia nervosa zijn voortdurend bang om dik te worden en onderdrukken daarom hun eetlust en hongergevoel. Mensen met anorexia stellen hun ideale gewicht steeds verder bij: het wordt steeds lager.

Ondanks de soms ernstige vermagering blijven ze zichzelf te dik vinden. Op den duur verliezen ze hun normale gevoel voor eetlust, honger en verzadiging. Ze letten voortdurend op de calorieën die ze innemen en het eetpatroon wordt steeds eentoniger. De omgeving denkt pas bij opvallende vermagering aan de ziekte anorexia nervosa. Er zijn echter verschillende varianten, de ziekte blijft mede daardoor vaak lang onopgemerkt. Er bestaat een gemengde vorm van anorexia nervosa, waarbij iemand niet alleen veel minder eet, maar daarbij ook periodes met vreetbuien heeft, gevolgd door braken en/of gebruik van laxeermiddelen. Ook misbruik van diuretica (plaspillen) komt voor.

De behandeling
Vele verschillende behandelmethoden zijn toegepast maar het is niet aan te geven welke de meest effectieve is bij anorexia nervosa. Sommige behandelingen zijn meer gericht op het eetgedrag, anderen meer op de psychische achtergronden. Een combinatie van beide is naar verwachting het meest effectief.

Over het algemeen zijn dwingende therapieën niet doeltreffend. Ondeskundige behandeling, in het bijzonder als het om dwingende therapieën gaat, kunnen de problemen verergeren. Belangrijk is dat de behandelaar ervaring heeft met behandeling van eetstoornissen.

Een van de eerste doelen van de behandeling is het herstel van het normale gewicht. Daarnaast zal de behandeling zich ook moeten richten op gunstige veranderingen in het zelfbeeld, lichaamsbeleving en sociale contacten en relaties.

Meestal wordt een gedragstherapeutische behandeling (dit is een specifieke vorm van psychotherapie) toegepast: er wordt stapsgewijs geleerd om te gaan met stijgend gewicht door bloot stelling aan de angstige situatie net zolang tot men er vertrouwd mee is.

Met behulp van cognitieve therapie leert men de verkeerde opvattingen over eigen gewicht en lichaam te veranderen.

<< Terug naar Eetstoornissen
<< Terug naar medguide-home