Wegetatywny sposób rozmna¿ania oznacza, ¿e korale tworz¹ swoje klony. Mog¹ one powstawaæ przez p¹czkowanie lub podzia³ pod³u¿ny. W obu wypadkach efektem jest tworzenie siê kolonii. Kolonie korali mog¹ ¿yæ nawet kilkaset lat. Korale osobnicze, czyli takie które nie tworz¹ kolonii, mog¹ siê tak¿e dzieliæ poprzecznie.

P¹czkowanie:

P¹czkowanie jest procesem, w którym z macierzystego polipa wyrasta mniejszy polip i nie od³¹cza siê od macierzystego (chyba, ¿e jest to koral osobniczy lub stu³biop³aw), w ten sposób tworzy siê lub rozrasta kolonia. W obrêbie dysku oralnego lub poza wieñcem czu³ków doros³ego polipa tworzy siê uwypuklenie, które posiada zarówno ektodermê jak i entodermê. Uwypuklenie roœnie, tworzy jamê ch³on¹co-trawi¹c¹, otwór gêbowy, czu³ki. P¹czkowanie poza wieñcem czu³ków prowadzi u niektórych korali do rozrostu przestrzeni miêdzy polipami i powstania tzw. cenosarku, czyli wspólnego cia³a kolonii. Na obszarze cenosarku wyrastaj¹ nowe polipy. Cenosark wytwarza cenosteum, czyli wspólny szkielet kolonii, na którym powstaj¹ nowe kielichy polipów.

Rysunki poni¿ej pokazuj¹ powstawanie nowego polipu w procesie p¹czkowania.

Podzia³ pod³u¿ny:

Podzia³ pod³u¿ny jest równie czêst¹ form¹ rozmna¿ania jak p¹czkowanie. Polip korala zaczyna siê poszerzaæ. Zaczyna dzieliæ jamê chlon¹co-trawi¹c¹ i mezenteria. Nastêpnie dzieli otwór gêbowy, po czym ka¿dy z powsta³ych polipów dobudowuje czu³ki. Tak samo jak przy p¹czkowaniu polipy nie rozdzielaj¹ siê, co prowadzi do powstawania kolonii. Ró¿nic¹ w tych sposobach rozmna¿ania jest to, ¿e po p¹czkowaniu mamy wiêkszy organizm macierzysty i mniejszy - potomny, natomiast podzia³ pod³u¿ny tworzy identyczne organizmy. U niektórych korali osobniczych polip i jego szkielet dziel¹ siê pod³u¿nie na czêœci zgodnie z promienistym uk³adem septów. Ka¿da z czêœci uzupe³nia brakuj¹cy fragment cia³a i dobudowuje szkielet.

Podzia³ poprzeczny:

U korali osobniczych mo¿e zachodziæ tak¿e podzia³ poprzeczny nie wystêpuj¹cy u korali kolonijnych. Polip wraz z szkieletem dzieli siê poprzecznie na dwie czêœci. Jedna z nich bêdzie zawiera³a dysk oralny z czu³kami a druga - dysk bazalny. Ka¿da z nich bêdzie wiêc musia³a sobie dobudowaæ brakuj¹cy dolny lub górny fragment cia³a.

Kolonie mog¹ rozrastaæ siê w nastêpuj¹cy sposób:

• przez wytwarzanie stolonów

Stolony to poziome rozrosty tkanek, przytwierdzaj¹ce siê do pod³o¿a tworz¹c jakby system korzeniowy przytwierdzaj¹cy ca³¹ koloniê. P¹czki powstaj¹ na stolonach.

• przez wzrost monopodialny

Nazwa ta oznacza, ¿e “pieñ” kolonii tworzy najstarszy osobnik. “Pieñ” ten wyd³u¿a siê, a w miarê wzrostu wyrastaj¹ z niego nowe polipy. Najstarsze polipy zajmuj¹ wiêc zawsze najwy¿sze po³o¿enia.

• przez wzrost sympodialny

Taka kolonia nie wytwarza “pnia”. Na brzegu kielicha starszego polipa roœnie m³ody, który tworzy boczne odga³êzienie. Na szczycie kolonii znajduj¹ siê najm³odsze polipy.

• przez wzrost dychotomiczny

Wzrost dychotomiczny oznacza symetryczne rozwidlanie. Wszystkie osobniki kolonijne wzrastaj¹ równoczeœnie, dlatego polipy s¹siaduj¹ce s¹ w tym samym wieku.

Wszystkie te sposoby wzrostu przypominaj¹ wzrost roœlin.

Rafy koralowe