Zwemmen
Koud?!
In 1896 begon zwemmen als Olympische sport, en is er sindsdien ook nooit meer van het programma af geweest. De allereerste Olympische zwemwedstrijden werden gezwommen in de Baai van Zea nabij Piraeus (haven van Athene). Het water was zeer koud, waardoor zwemmers die warm water gewend waren iets achter bleven. In 1900 waren de zwemwedstrijden gehouden in de Seine, in 1904 in een kunstmatig meer en in 1906 weer op open zee. In 1908 was er een binnenbad van 100m. In 1924 was er voor het eerst een zwembad van 50m.
Olympische familie
In 1928 behaalde Martha Norelius (VS) op de 400m vrije slag een gouden plak, net als in 1924 (officieël was ze een Zweedse). Haar vader had in 1912 al als lid van de Zweedse zwemploeg een gouden plak gewonnen, en zij trad later in het huwelijk met de Canadese roeier Joseph Wright (die zilver behaalde in 1928).
Verliezer sneller?
In 1984 waren er twee rare incidenten. Carrie Steinseifer (VS) en Nancy Hogshead (VS) wonnen een gouden medaille op de 100 m vrije slag (zelfde tijd).
Bij de B-finale, had de winnaar een nieuw Olympisch Record gezwommen. En de winnaar van de A-finale zwom zelfs langzamer dan hij! Dat is balen.
Op de Spelen van 1912 misten er in de halve finale de 3 beste 100m zwemmers van de VS. Er was hen namelijk verteld dat er geen halve finales zouden worden gezwommen.