de Olympische Spelen in de oudheid

De Grieken zijn de oprichters van de Olympische Spelen, de Spelen werden gehouden aan de voet van de berg Olympus (elke 4 jaar). Dankzij bewijsmateriaal heeft men bewezen dat de eerste Spelen omstreeks 900 v. Chr. was.
Later, rond 800 v. Chr., kwam koning Iphitus aan de macht, en voerde in dat tijdens de Spelen een wapenstilstand was tussen de altijd oorlogvoerende staatjes.

de Sporten

In het begin was er maar één onderdeel. Een wedloop van ca. 192 m (1 stadie) en de vroegst bekende winnaar daarvan was Coroibos van Elis.
In 724 v. Chr. kwam er een tweede bij, een wedren van 2 stadiën. En bij de volgende Spelen kwam er de dolichus bij van 24 stadiën (± 4,5 km).
12 jaar later kwam er de vijfkamp (pentathlon) bij bestaande uit hardlopen, springen met gewichten in de handen, discuswerpen, speerwerpen en worstelen.
Verder kwamen hier in de loop der jaren ook nog wagenrennen, de wedloop in krijgsuitrusting en het boksen bij. In 648 v. Chr. ook nog de pankration bij, een gewelddadige worstel- en vuistkamp.
Er kwamen ook nog veel sporten bij die varianten waren op dit, en ook nog "sporten" als trompetwedstrijden.

de Kleding

Eerst droegen de sporters eenvoudige kleding om de heupen, maar omstreeks 720 v. Chr. gingen ze naakt de arena in.

de Tijd

Eerst waren de Spelen 1 dag, maar in 692 v. Chr. werd het uitgebreid tot 2 dagen. 60 jaar later werden de Spelen al 5 dagen: 1 openingsdag, 3 wedstrijddagen en 1 sluitingsdag.

de Winnaars

De prijzen waren zeer mager. De winnaar kreeg een krans van wildgroeiende olijftakken, maar in het thuisland kregen de atleten meestal een standbeeld (in de geboorteplaats) en een groot fortuin.

het eerste Omkoopschandaal

De Olympische Spelen straalden grote roem uit, en dat is het verval ervan geworden. De landstaatjes gingen zoveel waarde hechtten aan een overwinning dat de staatjes beroepssporters gingen inhuren en ook de scheidsrechters gingen omkopen.

het Einde

De Spelen raakten in een groot verval, er kwam ook verzet tegen de religieuze opvattingen die bij de oorsprong van de Olympische Spelen werden gemaakt.
Een ander dieptepunt was in 67 na Chr., toen keizer Nero dronken deelnam aan de wagenren. Hij won zonder dat hij de ren had uitgereden. Er waren ook geen tegenstanders, ondanks dat werd hij wel gelauwerd.
In 393 n.C. verbood de Romeinse keizer Theodosius I de Spelen, en binnen 200 jaar, hadden plundertochten van invallers, aardbevingen en overstromingen het trotse oord van de Spelen in Olympia vrijwel met de grond gelijk gemaakt. En was de wereld zich niet meer bewust van de glorie die er eens was geweest.