Over de hele planeet vindt uitroeiing van soorten plaats door het uitbreiden van bebouwing ten koste van leefgebieden. In 1880 verdween de 'Sthenele Bruine vlinder' door de groeiende stad San Francisco. In 1943 ging ook de laatste kleine blauwe 'Xerces' Vlinder verloren. Het stierf ook uit toen San Francisco zich uitbreidde over de zandduinen die zijn leefgebied vormden. Tegenwoordig wordt deze vlinder herdacht in de naam van de Xerces vereniging, een organisatie die zich inzet voor het behoud van bedreigde insecten en ongewervelden.
Met de tijd wordt een steeds groter deel van de wereld geurbaniseerd. Er wordt geschat dat in 2025, oost Azie voor 63% geurbaniseerd zal zijn, Latijns-Amerika voor 85%, en Afrika voor 54%. Als er geen maatregelen worden genomen tegen de steeds stijgende urbanisatie zullen vele soorten verdwijnen onder het beton van de steden in de komende 50 jaar. Soorten als de 'Attwater' Prairie Kip, die in de buurt van Houston, Texas (VS) woont, zullen verdwijnen door toekomstige menselijke uitbreiding. Urbanisatie vernietigt hele ecosystemen, omdat het vaak in gebieden voorkomt die biologisch rijk en vruchtbaar zijn. Planten en dieren vestigen zich vaak in gebieden die dicht bij water liggen en milde klimaten hebben. Mensen hebben jammer genoeg ook 
die neiging en vestigen hier vaak steden. De schadelijke gevolgen van urbanisatie uiten zich daarvoor vaak in dichtbevolkte gebieden. Alleeb al in de VS worden jaarlijks ongeveer 3 miljoen hectare grond geasfalteerd, of vernietigd voor urbanisatie, snelwegen, vliegvelden en aqua-projecten.
Een van 's werelds meest soortrijke gebieden is de Kaap provincie in Zuid-Afrika, maar dit land ondergaat momenteel een ongelooflijke bevolkingsgroei, met een stijging van 60.000 inwoners per maand!. De prachtige, glinsterende gele bloemen van de 'Golden Gladiolus' bedekten eens een vallei en heuvelkant in de buurt van Kaapstad. Maar uitheemse planten, geïntroduceerd om duinen terug te winnen, ontsnapte en verstikte de vele gladiolen. Een huisvestings project dat kort erna volgde, bouwde over de meeste overgebleven planten heen en de planten die het toen nog overleefden, kregen een stukje land van 9 bij 35 meter. Deze werden slachtoffer van een bulldozer en wat grint. Verwonderlijk genoeg overleefden er nog een paar tussen twee rotsachtige oevers, maar andere factoren- een pad, picknick plaatsen,
kinderschommels, bier blikjes, glascherven en wandelaars - voerden de druk verder op. Kinderen plukten ook de mooie bloemen. In 1979 waren er nog maar 113 Gladiolus planten. In 1980 waren het er 45. Maar twee van deze kregen bloemen; een werd geplukt en weggegooid, en de andere bloeide vroeg en kreeg twee zaadjes. De rest waren kiemplanten. Hun toekomst lijkt erg somber.
Er zijn andere factoren die ook invloed hebben op planten en dieren. Hele netwerken van wegen die steden verbinden hebben een effect op dieren. Wegen zijn een soort obstakels voor beweging, die grote kuddes dieren splijten en hen verhinderen om hun noodzakelijke seizoens migraties te maken. Het bouwen van een grote pijpleiding in Alaska (VS) veroorzaakte grote zorgen over de karibu en andere in het wild levende dieren. Kleine dieren lijden ook onder verdeling door snelwegen, spoorwegen en kanalen. Dit maakt hun groepen kleiner en kwetsbaarder. Een onderzoek wijst uit dat een snelweg van vierbanen gelijk is aan een twee maal zo brede rivier voor kleine bosdieren. Ontelbare dieren worden per dag door auto's doodgereden. Wanneer Europese kikkers, padden, en salamanders wegen oversteken in centraal Europa, op weg naar meren en beekjes om te paren, worden zij met miljoenen platgereden. Dit probleem is bekend bij Europse snelweg experts dus hebben dezen hekken neergezet om de dieren tegen te houden. Combinaties van hekken en tunnels worden ook aangelegde om dieren naar de andere kant van de snelweg te helpen. De Zwitserse vereniging van wegenbouwkundige hebben kortgeleden een handleiding gepubliceerd voor het construeren van doorgangen voor amfibieën! Deze dieren mogen van geluk spreken dat de
Roofdier Toezicht
