Terug naar brood en spelen
Terug naar de inhoud van architectuur

Inleiding

Het Colosseum is een van de prachtigste, nog bestaande, gebouwen van het oude Rome, maar het heeft wel een bloeddorstig verleden. Het Colosseum heeft een aantal aardbevingen doorstaan en staat dus nu nog steeds, niet meer intact, in het centrum van Rome als een drukbezochte ruine.

Bouwproject

Na de dood van Nero gaf keizer Vespasianus in 72 na Chr opdracht voor het bouwen van het Colosseum voor spectaculaire gebeurtenissen. Hij deed dit, omdat hij indruk wilde maken en omdat hij vermaak bij het Romeinse volk wou scheppen. Met behulp van een heel groot leger slaven en verplaatsbare steigers kon men het Colosseum bouwen, men had er ongeveer 10 jaar voor nodig om het te bouwen.

Vorm

Het Colosseum is een ovaal bouwwerk. De naam is afkomstig van het latijnse colosseus, dat kolossaal betekent. Het is 49 m hoog en de buitenmuren hebben een omtrek van bijna 537 m. Ondergronds was het een heel doolhof van gangen, kleedkamers, kooien, cellen en opslagruimtes. Over het Collosseum kon een zeil gespannen worden, dat het zonlicht moest temperen. Een speciale groep matrozen, die gewend waren aan het werk met kabels en katrollen, was aangesteld om het hele systeem van touwen aantrekken en laten vieren te bedienen.

Evenementen

In het Colosseum werden regelmatig evenementen gehouden, waarbij gladiatoren elkaar op leven en dood bevochten, soms moesten ze ook tegen dieren vechten. Verder waren er bokswedstrijden, boogschietwedstrijden, wagenrenwedstrijden en er waren vrouwelijke vechters te zien. Ook werden er soms hele zeeslagen nagespeeld in het Colosseum. Het laatste bloeddorstige schouwspel vond plaats in 523 na Chr.

Arena

De schouwspelen vonden plaats in de arena, waarvan de vloer van hout was gemaakt. Op die vloer werd zand gestrooid om zo het bloed, dat er misschien kon vloeien, makkelijk te kunnen weghalen. Het woord arena is dan ook afkomstig van het Latijnse woord voor zand.

Gladiatoren

Gladiatoren waren meestal slaven of misdadigers, die op vechtscholen werden opgeleid om elkaar op leven en dood te bestrijden. Ze vochten ook tegen leeuwen en tijgers, die vanuit Noord-Afrika werden ingevoerd. Er waren verschillende soorten gladiatoren: - De Samnieten vochten met een lang, rechthoekig schild en een zwaard of een lans. - De Thraciërs vochten met een klein rond schild en een dolk. - De retiarii vochten met een net en een drietand. De gladiatorengevechten begonnen met een grote optocht van de deelnemers. Voor het podium van de keizer stopten ze dan en riepen ze: 'Ave, Caesar, morituri te salutant' 'Gegroet, keizer, zij die gaan sterven groeten u' Als een gladiator zich overgaf dan mocht het publiek zeggen of die gladiator dood moest. Als ze hun duim omhoog staken vonden ze dat hij dapper had gevochten en dat hij dus mocht blijven leven. Staken zij hun duim omlaag, dan moest hij dood.