Większości osób wydaje się, że sztuka to coś zagmatwanego, niezrozumiałego i właściwie niepotrzebnego. Artystów często traktuje się jako "nieszkodliwych wariatów". Dlaczego? Dlatego, że dzieło sztuki to zawsze zjawisko nowe, oryginalne, które niepokoi i dlatego natrafia na niechęć. Laik chętnie twierdzi: "Chociaż nie znam się na sztuce, to przynajmniej wiem co lubię." Nie są to naprawdę ich własne upodobania, gdyż zostały im narzucone przez przyzwyczajenie i warunki, w jakich żyją, a nie przyswojone drogą wolnego wyboru. Od dawien dawna lubimy tylko to, co znamy, nie ufając zjawiskom nieznanym. Przeszłość (znana i sprawdzona) wydaje się nam "lepsza" od nieprzewidywalnej przyszłości. Podobnie myślimy o sztuce. Takie myślenie prowadzi w efekcie do izolacji artysty penetrującego nieznane rejony wyobraźni.

Procesowi twórczemu zawsze towarzyszy samotność i pewne niezrozumienie jednak artysta nie tworzy tylko dla własnej satysfakcji. Każdy twórca chce dla swego dzieła aprobaty innych. Chęć aprobaty jest w rzeczywistości zasadniczym motorem tworzenia, proces twórczy zaś wymaga odbiorcy jako naturalnego dopełnienia. Warto jednak zauważyć, że dla artysty publiczność jest pojęciem specyficznym, nie chodzi tu bowiem o ilość, ale o jakość. Zalet dzieła sztuki nigdy nie da się określić miarą jego popularności. Oznacza to, że tak naprawdę dla twórcy liczy się tylko głos ludzi, których ceni, jego odbiorców (czasem jest to tylko garstka kilku osób, np. przyjaciół, innych artystów, krytyków oraz przypadkowych widzów, którzy okażą zainteresowanie). Publiczność w szerokim rozumieniu tego słowa jest również ważna, jednak to od tej wybranej garstki odbiorców zależy czy artysta (jeśli potrafi przekonać ją swoim dziełem) uzyska zachętę do kontynuacji swej twórczości.

Publiczność może zaakceptować lub odrzucić dzieło - trudno z góry przewidzieć, jak zostanie przyjęte. Między artystą i odbiorcami występuje więc napięcie emocjonalne, poczucie niepewności i wyzwania, którego potrzebuje artysta. Twórca musi mieć świadomość, że jego dzieło potrafi przezwyciężyć opór publiczności, bo inaczej nie upewni się, czy to co stworzył jest oryginalne, czy jest dziełem sztuki - nie tylko w zamyśle, ale i w realizacji.



Gdzie oglądać dzieła sztuki?

Wiedza o artyście a odbiór dzieła


Dzieła sztuki można oglądać w wielu miejscach (są prezentowane w muzeach, reprodukowane w książkach), jednak jak dotrzeć do prac artystów młodych (nawet bardzo młodych), których twórczość (wprawdzie jeszcze nieprofesjonalna) nie jest znana? Możliwość poznania takich artystów - amatorów daje Internet - jest to jedyna możliwość udostępnienia tak szerokiej publiczności dorobku młodych, nieznanych twórców. Właśnie z myślą o nastolatkach, którzy jeszcze nie są artystami, ale bardzo angażują się w to, co robią, stworzyliśmy w Polsce stronę Grupy Artystów Zaangażowanych (GAZ). Jest to miejsce w Internecie, w którym może znaleźć się każdy, kto coś tworzy (nieważne czy są to obrazy, rzeźby, ceramika, fotografie, grafiki komputerowe czy graffiti) i robi to z zaangażowaniem. Poza prezentacją prac członków GAZu, na stronie można wziąć udział w Super Akcji Muzycznej lub obejrzeć eksperymenty związane z artystycznym wykorzystaniem skanera. Ty również możesz zaprezentować się tutaj - wystarczy, że wypełnisz ankietę GAZu w dziale hop!.