De visserij, zo belangrijk in de tijd voor de stormvloed van 1953, is langzamerhand aan het instorten. Natuurlijk varen elke dag de duizenden vissers trouw uit om hun brood op de plank te halen, maar de fut is er uit. Vissoorten beginnen schaars te woren en alleen de grote bedrijven kunnen nog enigsins rendabel produceren. Toch is er ‘het Zeeuwse’ dat nog rondtolt in de harten van de vissers. Het doorzettingsvermogen en wilskracht dat er door de eeuwen in is blijven zitten. En daarom wordt er op de Zeeuwse wateren nog steeds vollop vis gevangen.