Toen de strijd was gesteden bleek dat er maar één grote verliezer was: de natuur. Al sinds mensenheugenis wordt ‘moeder aarde’ naar onze hand gezet. Ook deze keer. Op vele plaatsen waar voorheen zout water stroomde, stroomt nu zoet water. Door de realisatie van verscheidene dammen werden de zeearmen afgesloten van de Noordzee en verdween uiteindelijk de getijdebeweging van eb en vloed. De gehele populatie aan zoutwaterplanten en vissen verdween. Hiervoor in de plaats kwam een zoetwater-leefgemeenschap. Bij de Oosterschelde zou eigelijk ook hetzelfde gebeuren als milieuactivisten niet hadden ingegrepen. Dit zou net iets te ver gaan. De strijd werd aangebonden tegen het plan om de Oosterschelde volledig af te sluiten. Uiteindelijk werd een compromis bereikt, en een stormvloedkering was het fantastische resultaat. De keren dat zoiets niet gelukte, probeerde men er het beste maar van te maken. Nieuwe aanplant verdoezelde de plek waar oude bouwputten hadden gelegen. Het landelijke karakter van Zeeland moest ondanks alles worden gespaart. Nu de Deltawerken zijn voltooit is men vollop bezig om te oude wonden voorzichtig te verbinden.