De bouw van de Philipsdam was echter niet zo gemakkelijk. Er moest ook een verbinding tussen het zoete water achter de Philipsdam komen om de scheepvaart naar het zoute water van Oosterschelde te kunnen laten varen. Hiervoor wilde men een sluis gaan maken. Maar er was een probleem. Het zoete water mocht niet, of zo min mogelijk in de zoute Oosterschelde terecht komen. Daarom bouwde men een sluizen complex met een oet en zout scheiding systeem dat ervoor zorgen moest dat niet bij elke schutting van schepen, zout water in het zoete meer terecht kwam en zoet water in de Oosterschelde.