De Ostrea tilt de zware pijlers uit het bouwdok op, versleept ze naar de plek waar ze moeten komen en zet ze daar neer. De Macoma, een ander schip, houdt de Ostrea op z’n plaats bij het neerzetten van de pijler.

Een ander belangrijk schip is de Mytilus. Dit schip heeft lange trilnaalden van 18 meter lang, die in de grond trillen. Hierdoor komen de zanddeeltjes dichter op elkaar te zitten en is de grond steviger geworden.

De Cardium baggert geulen in de bodem van de de Oosterschelde en legt de matten neer. Dit wordt gedaan in samenwerking met de Jan Heijmans. Dat is een verbouwd asfaltschip dat er voor zorgt dat er geen spleter komen tussen de gelegde matten.

De moderne apparatuur die bij de bouw gebruikt werd had veel energie nodig. Er was dan ook een grote afhankelijkheid van elektriciteit.De nieuwe technieken die zoveel energie nodig hadden waren de volgende:
-er was een systeem op de meeste schepen aangebracht dat zeer nauwkeurig en automatische de plaats ervan kon bepalen.
-nieuwe peiltechnieken voor de plaatsbepaling
-nieuwe technieken om te meten hoe vlak de bodem is en zandlagen te herkennen.
-het gebruik van gyroscopen en versnellingsmeters
-erg ingewikkelde computers om de grote informatiestromen te kunnen verwerken

Op een van de werkeilanden in de Oosterschelde dat Schaar heet, heeft men al in het begin van de bouw een energiecentrale gebouwd. Deze centrale had een vermogen van 12000 kVA. Dit zou genoeg zijn om een stad van 45000 mensen van stroom te voorzien. De elektriciteit werd opgewekt door 15 dieselgenerators en een windmolen.
De pijlers stonden los nog niet zo stevig en daarom werden er rondom de pijlers stenen gestord om de pijlers te verstevigen. De onderwaterdrempel, want zo heten deze gestorte stenen, diende er tevens toe om de opening tussen de oosterscheldebodem en de onderkant van de schuiven te dichten.

De stenen die onderaan -op de bodem- liggen zijn het kleinst en hoe verder naar boven we komen, hoe groter de stenen worden. Dit wordt expres zo gedaan, want de kleine stenen beneden kunnen zo niet verschuiven. De blokken steen wegen ieder tussen de 6 en 10 ton en bij een eventuele weigering van de schuiven zouden de stenen niet zomaar wegspoelen.
In 2 jaar tijd is in totaal 5 miljoen ton stortsteen verwerkt. Als men uitgaat van het bovenstaande gewicht zou men uikomen op totaal zo’n 700000 blokken. Deze steensoort die voor de blokken wordt gebruikt, komt uit Duitsland, Finland en Belgie.. Het vervoer van deze stenen naar Zeeland kostte soms nog enige moeite, omdat de dichtheid ervan tussen de 2,8 en 3,0 kg/l.

De pijlers werden gemaakt in een hele grote bouwput. De oppervlakte hiervan was ongeveer 1 km2. De bouwput was omringt door een ringdijk om het water buiten te houden, want de bodem van de bouwput lag 15,2 meter beneden zeeniveau! Het water dat toch naar binnen kwam, werd kunstmatig weggepompt.
Beschrijving van de pijlers:

-18000 ton per stuk
-30,25 m tot 38,75 meter hoog
-voor elke pijlers was ongeveer 7000 m3 beton nodig
-anderhalf jaar werk per pijler

De pijlers zijn van onderen hol, zodat ze nog enigzins te vervoeren zijn. Als ze eenmaal op hun plaats zijn gezet, wordt deze ruimte opgevult met zand en is er weinig kans dat de pijler nog kan verplaatsen, want hij staat dan muurvast.

Het bouwdok , zoals hierboven aangegeven, bestond uit vier gedeeltes. In elk deel werd aan een aan een aantal pijlers gebouwd. Als de pijlers uit een deel af waren, werd dat deel onder water gezet. Het hefschip voer het dok dan binnen, tilde de zware pijler op en verscheepte het naar z’n plaats in de kering. Om de 2 weken begon men met de bouw van een nieuwe pijler en op een gegeven moment waren er dan 30 pijlers in aanbouw. De ene pijler was dan bijna klaar, terwijl aan de andere net begonnen werd.

Aan de kale pijler alleen heb je niets en daarom werd hij ingericht met de volgende dingen: verkeerskokers, opzetstukken, dorpelbalk en de bovenbalk.
De verkeerskoker
De verkeerskoker is een koker waarop de autoweg ligt en waarin de apparatuur komt die de schuiven kan bewegen. Er zijn in totaal 62 betonnen stukken van elk 45 meter lang en ze wegen 1200 ton per stuk.
De opzetstukken
Dit zijn betonnen stukken die boven op de pijlers worden geplaatst. Hieraan worden de schuiven opgehangen en kunnen ze heen en weer bewegen. De twee opzetstukken per pijler wegen tussen de 250 en 460 ton.