Uit onderzoek is gebleken dat juist de getijden ervoor zorgen dat het water zoet blijft. Een soort zoetwater-buffer die zich heen en weer beweegt zorgt ervoor dat het zoutere zeewater niet de rivier op stromen kan. Zou men dus de Hollandsche IJssel afdammen in de benedenmond, dan zou de buffer verdwijnen, waardoor de zoutgrens veel hoger zou komen te liggen. Ook was een groot bezwaar dat de Hollandsche IJssel spoedig zou vervuild raken. In die tijd loosde namelijk de stad Gouda zijn afvalwater zomaar ongezuiverd in de Hollandsche IJssel. Nu levert dat nog geen ernstige bezwaren op, al heeft men er een zuiverings installatie gebouwd, omdat het afvalwater door de natuurlijke eb en vloed stroming al zo werd gezuiverd dat er geen echte verontreininging meer was. Zou men echter de Hollandsche IJssel hebben dicht gegooid dan zou dit hebben betekend dat heel Gouda van een nieuw rioleringstelsel zou moeten worden voorzien, wat een zeer grote ingreep is voor een al vrij oude stad.Een derde bezwaar tegen het dichtgooien van de Hollandsche IJssel was dat er aan de Hollandsche IJssel zich werven bevinden, die schepen tot circa 12000 ton repareren en bouwen. Hiervoor zou er dus een schutsluis voor de grotere scheepvaart moeten komen. Dit zou betekenen dat er ten eerste een Schutsluis, een sluis voor de binnenvaart, en een stroomsluis zou moeten komen. Het maken ervan is het probleem niet, maar als deze drie sluizen naast elkaar in de stroming van de Hollandsche IJssel moesten worden geplaatst was er gewoon veel te weinig ruimte. Door deze punten had men zelf al voor de ramp de mogelijkheid van afdammen laten varen. Toen het Deltaplan eenmaal vaste vormen had aangenomen, konden ook de bezwaren van een verzilting van de Hollandsche IJssel worden bezworen. Immers, door het afsluiten van het Volkerak en Haringvliet zou een zeer groot deel van de rivierafvoeren, dat nu nog nutteloos naar zee stroomt, kunnen worden vastgehouden en onder andere worden bestemd voor de zoutbestrijding op de Rotterdamse Nieuwe Waterweg.