De watersnoodramp van 1953De DeltawerkenDeltaplanDe FinanciënDe dammenHollandse IJssel keringZandkreekdamVeersegatdamGrevelingenBrouwersdamVolkerakdamHaringvlietdamOosterscheldedamSt. PhilipsdamOesterdamMaeslantkeringTijdslijnOverzichtskaartWat is er veranderd door de DeltawerkenGuided TourZoeken over de siteHelpThe making of the site

Haringvlietdam

AlgemeenHet planDe sluizenDe bouwNatuur

kaarthar.gif (6845 bytes) Toen begon fase 2 van de Haringvlietdam. In het midden van het Haringvliet lagen nu de sluizen maar die hadden nog nergens contact met de oever.
De dam richting Goeree was "snel" gemaakt. Er werd veel zand opgespoten zodat er een dijk ontstond die door vrachtwagens en bulldozers werd afgewerkt. Op sommige plaatsen hebben ze de dijk het uiterlijk van duinen gegeven zodat je niet weet waar de dijk nu eigenlijk begint.

De dam vanaf de sluizen naar Voorne was een stuk moeilijker te maken. Het water daar was diep en meer dan een kilometer breed. Er werd een lange kabelbaan over dat stuk gespannen en vanaf de oever werden grote betonblokken van 2500 kilo per stuk naar beneden gegooid zodat er een dijk ontstond.

In totaal zijn er meer dan 100 000 betonblokken in het water gegooid. De holten tussen de betonblokken werden met behulp van zandzuigers opgevuld met zand, zodat alles een stuk stabieler werd. Tijdens het maken van de 2 dammen naar de oevers zijn de sluizen altijd open gebleven zodat het water met de getijdenwisseling steeds door de sluizen kon stromen. Als ze dicht geweest waren zou er zoveel water door een steeds smaller wordende geul gegaan moeten zijn, dat de sterke stroom de hele dijk in aanbouw zou wegspoelen.

In 1971 waren allebei de dijken klaar en is daar een weg over gelegd. De sluizen konden voor het eerst dicht. De Haringvlietdam was na 14 jaar bouwen klaar. Het Haringvliet was geen zee meer, maar een meer.

sluizen2.jpg (21323 bytes)