Wiele osi±gniêæ kultury antycznej, w tym atomistyki, zosta³o przeniesionych do pañstw arabskich.

Mutakallimunowie - "ludzie s³owa", grupa filozoficzno-religijna dzia³aj±ca w krajach islamu miêdzy IX, a XI wiekiem stara³a siê w racjonalny sposób t³umaczyæ religiê. Opiera³a siê na atomistyce, która, jak uwa¿ali wyznawcy, najlepiej ze wszystkich nauk dawa³a siê pogodziæ z Koranem. Atomy mia³y byæ sk³adnikami wszystkich substancji. Przy boskiej pomocy atomy mog³y siê ³±czyæ tworz±c now± substancjê. By³y jednorodne, ró¿ni³y siê tylko w³asno¶ciami przypadkowymi. Wp³ywa³y na cechy gatunkowe zbudowanych z nich przedmiotów. Mutakallimunowie byli zwolennikami determinizmu - ¶wiat mia³ byæ uzale¿niony od atomów i od Opatrzno¶ci - woli boskiej, przyczyny powoduj±cej ruch atomów i nadaj±cej im w³asno¶ci. W takim razie ¿ycie cz³owieka (z³o¿onego z atomów) równie¿ podlega³o bo¿ej woli.

    ¦redniowiecze nie przynios³o ¿adnej donios³ej przemiany w pojmowaniu budowy ¶wiata. Dzie³a staro¿ytnych atomistów nie by³y czêsto czytane . Nie starano siê ich rozwin±æ. Wiêkszo¶æ umys³ów tamtej epoki, zarówno w Europie, jak i w krajach islamu, by³a zajêta rozwa¿aniami teologicznymi, a nauka opiera³a siê na religii (równie¿ atomistyka, jak mia³o to miejsce u Mutakallimunów. Zdarza³o siê nawet, ¿e o¶wieceni ludzie, tacy jak Wilhelm z Conches, byli uznawani za heretyków. Jednak ju¿ wkrótce mia³ siê dokonaæ prze³om. Nadchodzi³y czasy wielkich fizyków, którzy mieli zmieniæ obraz ¶wiata - zapocz±tkowaæ naukê nowo¿ytn±.