NIELS HENRIK BOHR

    Niels Henrik David Bohr urodzi³ siê w 1885 roku w Kopenhadze. W 1908 roku ukoñczy³ studia. Wyjecha³ do Wielkiej Brytanii gdzie przez kilka lat wspó³pracowa³ z J.J Thomsonem i E. Rutherfordem. W 1916 roku obj±³ katedrê fizyki na uniwersytecie w Kopenhadze. Za³o¿y³ Kopenhaski Instytut Fizyki Teoretycznej i zosta³ jego dyrektorem. Instytut ten sta³ siê jednym z najwa¿niejszych centrów rozwoju fizyki atomu w Europie.
    Najwa¿niejszym osi±gniêciem Bohra by³o opracowanie w 1913 roku teorii budowy atomu wodoru, która t³umaczy³a wiele obserwowanych zjawisk. Wspó³tworzy³ teoriê kwantów. W 1928 roku og³osi³ zasadê komplementarno¶ci, która mówi³a, ¿e materia ma dwoist± naturê - wykazuje w pewnych zjawiskach charakter fali, a w innych cz±stek. Pracowa³ nad teori± j±dra atomowego, które przedstawia³ jako kroplê ciê¿kiej i nie¶ci¶liwej cieczy. Kropla ta podlega³aby deformacj± podobnym do deformacji kropli rzeczywistej cieczy np. rtêci. Model taki rozwiniêty nastêpnie przez K. Forda sta³ siê jednym z najwa¿niejszych modeli j±dra atomowego.W 1939 roku poda³ wraz z Johnem Wheelerem teoriê rozpadu j±dra atomowego. W 1943 roku uciek³ z okupowanej Danii. Rozpocz±³ pracê w Los Alamos przy budowie bomby atomowej.
    W 1922 roku Bohr otrzyma³ nagrodê Nobla.
    Naukowiec zosta³ przyjêty do wielu towarzystw naukowych na ca³ym ¶wiecie. Otrzyma³ te¿ liczne tytu³y doktora honoris causa (miêdzy innymi Uniwersytetu Warszawskiego w Polsce).
    Jeden z najwiêkszych uczonych XX wieku zmar³ w 1962 roku.