"(...) wszystkie cia³a o postrzegalnych rozmiarach,
czy to ciek³e czy sta³e, sk³adaj± siê z wielkiej liczby
niezmiernie ma³ych cz±stek albo atomów materii (...)
¯adne chemiczne procesy nie mog± doprowadziæ
do stworzenia ani do zniszczenia atomów ."
- John Dalton

Daniel Bernoulli, ¿yj±cy w latach 1700-1782, wychodz±c od pojêcia atomu udowodni³ s³uszno¶æ prawa Boyle'a i Mariotte'a, zak³adaj±c, ¿e ci¶nienie gazu jest to uderzanie atomów o ¶cianki naczynia, w którym znajduje siê gaz. By³ to pierwszy przypadek, w którym hipoteza atomów zosta³a wykorzystana do ilo¶ciowych i sprawdzalnych dziêki do¶wiadczeniu obliczeñ.

Beniamin Franklin ¿y³ w latach 1706-1790. Pracowa³ nad zagadnieniami elektryczno¶ci. Wprowadzi³ pojêcie elektryczno¶ci dodatniej i ujemnej. Twierdzi³ ¿e elektryzowanie cia³ polega na przep³ywie elektryczno¶ci. Sformu³owa³ zasadê zachowania ³adunku elektrycznego. T³umaczy³ zasadê indukcji elektrostatycznej.

Rudjer Josip Boscowich urodzony w 1711 roku w Dubrowniku (zmar³ w 1787) stworzy³ kilka ciekawych teorii odnosz±cych siê do mikro¶wiata. Zna³ on prace Newtona jednak¿e nie akceptowa³ do koñca prawa powszechnego ci±¿enia. Uwa¿a³, ¿e mo¿e ono przestaæ obowi±zywaæ w skali atomowej, gdzie si³a przyci±gania mo¿e zostaæ zast±piona równowag± si³ przyci±gania i odpychania. Naukowiec ten postulowa³ istnienie pola si³, które mia³o byæ mo¿liwe do opisu przy zastosowaniu geometrii. Mówi³ równie¿, ¿e atomy s± cz±stkami nie maj±cymi wymiarów, zredukowanymi do punktów geometrycznych.

Antoine Laurent Lavoisier wielki chemik francuski ¿y³ w latach 1743-1794. Chemia jako nauka na pocz±tku XVIII wieku stanowi³a zbiór rozmaitych nieuporz±dkowanych zasad. Taki sam stan rzeczy by³ panowa³ równie¿ w nazewnictwie chemicznym. Lavoisier podj±³ siê uporz±dkowania nazw substancji. Ta nowa nomenklatura chemiczna opieraj±ca siê na nazwach zwi±zków prostszych wchodz±cych w sk³ad substancji z³o¿onych szybko zast±pi³a dawny, nic nie mówi±cy o danym zwi±zku system nazw. Jednak zanim Lavoisier wprowadzi³ swoj± chemiczn± systematykê musia³ wprowadziæ liczne zmiany w samej chemii. Udowodni³, ¿e wszystkie pierwiastki mog± wystêpowaæ w trzech stanach skupienia: lotnym, sta³ym, ciek³ym. Pokaza³, ¿e podczas spalania substancje ³±cz± siê z tlenem. Wykaza³ równie¿ ostatecznie, ¿e woda nie mo¿e przekszta³caæ siê w inne substancje jak s±dzi³o wielu wspó³czesnych mu naukowców. Stwierdzi³, ¿e osad pozostaj±cy gotowaniu czystej wody nie pochodzi z niej, ale z naczynia w którym odbywa³o siê gotowanie. Po dalszych badaniach uda³o mu siê udowodniæ, i¿ woda sk³ada siê z dwóch substancji prostszych tlenu i wodoru. Przeprowadzaj±c rozk³ad wody zauwa¿y³, ¿e zawsze stosunek wagowy tlenu do wodoru wynosi 8:1. By³a to wskazówka mówi±ca o atomistycznej strukturze ¶wiata. Lavoisier wierzy³, ¿e u podstaw budowy Wszech¶wiata le¿a³y niepodzielne atomy, jednak nie rozwija³ swojej koncepcji atomistycznej. Uporz±dkowa³ i upro¶ci³ chemiê, tak ¿e kolejni uczeni znacznie ³atwiej mogli zg³êbiæ jej tajemnice.

Alessandro Volta ¿yj±cy w latach 1745-1827 by³ twórc± pierwszego ogniwa galwanicznego (1800 rok) z³o¿onego z cynkowych i srebrnych elektrod zanurzonych w wodzie morskiej. Zbuowa³ równie¿ elektrometr s³u¿±cy do pomiaru pr±du.

John Dalton ¿yj±cy w latach 1766-1844 by³ pierwszym chemikiem, który w t³umaczeniu ró¿nych zjawisk pos³ugiwa³ siê teori± atomistyczn±. Bada³ on gazy - odkry³ prawa ci¶nieñ cz±stkowych mówi±ce, i¿ ci¶nienie mieszaniny gazów nie reaguj±cych ze sob± równe jest sumie ci¶nieñ jakie wywiera³yby poszczególne sk³adniki mieszaniny umieszczone osobno w tej samej objêto¶ci jak± zajmuje ta mieszanina. Uwa¿a³, ¿e za wystêpowanie ciep³a odpowiedzialna jest pewna niewa¿ka substancja zwana cieplikiem. Mia³a ona wed³ug niego otaczaæ ka¿dy atom, tworz±c wokó³ niego pow³okê. Pow³oka ta odpowiada³aby za odleg³o¶ci miêdzy atomami w gazie i za ciep³o wytwarzane w czasie sprê¿ania. Mimo i¿ do¶wiadczenia przeprowadzone przez Amerykanina Sir Benjamina Rumforda nad wytwarzaniem ciep³a w procesie tarcia zaprzecza³y cieczowej naturze ciep³a, wielu naukowców uwa¿a³o pogl±d Daltona za w³a¶ciwy. Dopiero w po³owie XIX wieku po do¶wiadczeniach Joula zosta³ on ostatecznie odrzucony. Jednym z najwa¿niejszych odkryæ Johna Daltona, którego dokona³ w 1804 roku, by³o pokazanie, ¿e je¶li dwa pierwiastki tworz± wiêcej ni¿ jeden zwi±zek, to ilo¶æ wagowe jednego z nich przypadaj±ca na sta³± ilo¶æ drugiego pozostaj± ze sob± w stosunku niedu¿ych liczb ca³kowitych (prawo stosunków wielokrotnych). Na przyk³ad badaj±c t± zale¿no¶æ w tlenkach chloru (Cl2O, Cl2O6, Cl2O7) masy tlenu przypadaj±ce na jednostkê chloru pozostaj± ze sob± w stosunkach 1:6:7. Dalton zauwa¿y³, ¿e wyniki, które uzyska³ mo¿na ³atwo wyja¶niæ pos³uguj±c siê koncepcj± atomu. Rozwijaj±c dalej pogl±d atomistyczny przyj±³, i¿ zwi±zki chemiczne powstaj± na drodze ³±czenia siê atomów ró¿nych pierwiastków. Uwa¿a³, ¿e atomy poszczególnych pierwiastków ró¿ni± siê miêdzy sob± mas± - za jednostkê masy atomów przyj±³ masê atomu wodoru. Stworzy³ podstawy nowoczesnej atomistki i opis mikro¶wiata, który t³umaczy³ wiêkszo¶æ zjawisk znany w tamtym okresie. Po przesz³o dwóch tysi±cach lat wreszcie uda³o siê podaæ tyle dowodów na atomistyczn± budowê materii, ¿e do tej pory hipotetyczne atomy sta³y siê pojêciami rzeczywistymi (chocia¿ cz±stki, które Dalton nazwa³ atomami nie by³y tymi samymi cz±stkami, które zosta³y nazwane atomami przez Demokryta - okaza³o siê ¿e cz±steczki Daltona nie s± ostatecznymi sk³adnikami materii).

    Badania ¶wiata atomów jakie mia³y miejsce w XVIII wieku przynios³y wiele odkryæ, ale i przysporzy³y licznych pytañ. W koñcu dziêki pracom Daltona podano tyle dowodów na istnienie atomów, ¿e koncepcja ta sta³a siê powszechnie uznawan± koncepcj± naukow±. Dowiedziano siê równie¿, ¿e istniej± dwa rodzaje cz±steczek - dodatnie i ujemne. Wyt³umaczono niektóre tajemnice elektryczno¶ci, jednak zagadnienie to w wiêkszo¶ci stanowi³o jeszcze zagadkê, któr± starano siê wyja¶niæ w wieku nastêpnym.