KOMORA WILSONA
    Charles Thomson Rees Wilson uczony angielski, żyjący w latach 1869-1959, skonstruował przyrząd - komorę Wilsona, która umożliwiła dokładniejszą obserwację zjawisk mikroświata. Działanie urządzenia opiera się na zjawisku skraplania pary wodnej. Aby nastąpiło skroplenie nie wystarczy tylko odpowiednia temperatura i ciśnienie, potrzebna jest również obecność mikroskopijnych cząsteczek, na których zebrałaby się skraplana para. Ośrodkiem kondensacji mogą być również jony.
    Komora Wilsona składa się z cylindra wypełnionego parą wodną z jednej strony zamkniętego tłokiem, z drugiej zaś okienkiem. Obniżenie tłoka powodujące spadek temperatury i kondensacje pary wodnej na znajdujących się wewnątrz jonach.
    Promieniowanie posiada zdolności jonizacyjne. Obserwując powstające kropelki można obserwować miejsca, przez które przechodziło promieniowanie. Można badać wpływ pola elektrycznego i magnetycznego na promieniowanie, a także oddziaływanie promieniowania z materią.

    Naukowcy otrzymali nowe potężne urządzenie, dzięki któremu mogli badać liczne zjawiska mikroświata.

PRÓBY WYZNACZENIA ŁADUNKU ELEMENTARNEGO