DYFRAKCJA PROMIENI ŚWIETLNYCH
    Jest to zjawisko związane z odstępstwami od praw optyki geometrycznej. Występuje na brzegach nieprzezroczystych przesłon oraz na niejednorodnościach ośrodka - szczególnie widoczna po przejściu światła przez małe otwory tym bardziej im ich wielkość jest zbliżona do długości fali. Dyfrakcja światła przejawia się brakiem wyraźnej granicy cienia, powstaniem prążków o różnym natężeniu. Podobne zjawisko można zaobserwować w przypadku rozchodzenia się fal na wodzie.
    Najprostszym sposobem tłumaczenia dyfrakcji światła jest zasada Huygenesa-Fresnela, zgodnie z którą dzieli się otwór, na którym zachodzi dyfrakcja, na małe elementy, z których każdy staje się źródłem nowej fali kulistej. Po zsumowaniu wszystkich tych fal otrzymuje się nową falę za otworem (rysunek poniżej) - zaszła dyfrakcja. W przypadku dyfrakcji światła na wielu otworach intefferencja fal pochodzących z tych źródeł prowadzi do powstania obrazów dyfrakcyjno-interferencyjnych - układu prążków bądź plamek.

PROMIENIE X