MARIA SKŁODOWSKA-CURIE

    Maria Skłodowska-Curie urodziła się w 1867 roku w Warszawie. Ukończyła gimnazjum ze złotym medalem. W 1891 roku wyjechała do Francji, gdzie podjęła studia na Sorbonie. Ukończyła fizykę i matematykę. Wyszła za mąż za Piotra Curie - 25 lipca 1895 roku. Niedługo po odkryciu przez Becquerela promieniotwórczości rozpoczęła pracę nad badaniem aktywności promieniotwórczych różnych substancji. Sprawdziła, że promieniowanie związków uranu jest wprostproporcjonalne do zawartości tego pierwiastka w danym związku. Przy badaniu niektórych związków uranu zauważyła, iż ich promieniowanie jest znacznie większe niż promieniowanie czystego uranu. W takich związkach uranu musiał znajdować się więc inny silnie promieniujący pierwiastek. Udaje się jej uzyskać metaliczny rad. W 1898 roku ogłosiła (wraz z mężem) odkrycie dwóch nowych pierwiastków promieniotwórczych - polonu i radu. W 1903 roku małżeństwo Curie (wraz z Becquerelem) otrzymali nagrodę Nobla. W 1906 roku, po śmierci męża Maria Skłodowska objęła katedrę promieniotwórczości na Sorbonie. W 1911 za uzyskanie metalicznego radu otrzymuje nagrodę Nobla w dziedzinie chemii.
   W 1914 roku po wybuchu I wojny światowej organizuje wojskowe lecznictwo radiologiczne. Jest współzałorzycielką Instytutu Radowego w Paryżu, w którym pracuje. Niestety ciągły kontakt z promieniowaniem i brak należytego zabezpieczenia, sprawił, iż uczona zachorowała na nieuleczalną chorobę. Zmarła w 1934 roku.