MARIA SK£ODOWSKA-CURIE

    Maria Sk³odowska-Curie urodzi³a siê w 1867 roku w Warszawie. Ukoñczy³a gimnazjum ze z³otym medalem. W 1891 roku wyjecha³a do Francji, gdzie podjê³a studia na Sorbonie. Ukoñczy³a fizykê i matematykê. Wysz³a za m±¿ za Piotra Curie - 25 lipca 1895 roku. Nied³ugo po odkryciu przez Becquerela promieniotwórczo¶ci rozpoczê³a pracê nad badaniem aktywno¶ci promieniotwórczych ró¿nych substancji. Sprawdzi³a, ¿e promieniowanie zwi±zków uranu jest wprostproporcjonalne do zawarto¶ci tego pierwiastka w danym zwi±zku. Przy badaniu niektórych zwi±zków uranu zauwa¿y³a, i¿ ich promieniowanie jest znacznie wiêksze ni¿ promieniowanie czystego uranu. W takich zwi±zkach uranu musia³ znajdowaæ siê wiêc inny silnie promieniuj±cy pierwiastek. Udaje siê jej uzyskaæ metaliczny rad. W 1898 roku og³osi³a (wraz z mê¿em) odkrycie dwóch nowych pierwiastków promieniotwórczych - polonu i radu. W 1903 roku ma³¿eñstwo Curie (wraz z Becquerelem) otrzymali nagrodê Nobla. W 1906 roku, po ¶mierci mê¿a Maria Sk³odowska objê³a katedrê promieniotwórczo¶ci na Sorbonie. W 1911 za uzyskanie metalicznego radu otrzymuje nagrodê Nobla w dziedzinie chemii.
   W 1914 roku po wybuchu I wojny ¶wiatowej organizuje wojskowe lecznictwo radiologiczne. Jest wspó³za³orzycielk± Instytutu Radowego w Pary¿u, w którym pracuje. Niestety ci±g³y kontakt z promieniowaniem i brak nale¿ytego zabezpieczenia, sprawi³, i¿ uczona zachorowa³a na nieuleczaln± chorobê. Zmar³a w 1934 roku.