Een protuberans is duidelijk zichtbaar aan de oost-kant van de Zon.

Een krachtig hemels object dat het zonnestelsel van energie voorziet. Zonder het heldere licht, energie en aura, zouden leven noch zonnestelsel kunnen bestaan. Daardoor is de zon de aanwijsbare oorzaak dat er leven op onze planeet bestaat.

De zon lijkt niet op een typische ster. Het bewijst dat er leven in de gehele cosmos kan bestaan, op een onbekend aantal plekken in de ruimte.

Verder is de zon een object dat kan worden gebruikt voor de bestudering van sterren. Door gebruikt van het Solar and Heliospheric Observatory (SOHO) worden de geheimen van de zon onthuld.

Gelijk aan zijn familieleden bestaat de zon voor het grootste deel uit Heliumgas. Dichtbij de kern, bereikt de zon temperaturen van zo'n 16.000.000 K. Bij deze temperaturen ondergaan de heliummoleculen kernfusie waarbij veel straling onstaat. Zo onstaat een kern in de zon.

Door de variabele magnetische stuctuur kunnen er zonnenvlekken ontstaan. Met een veldsterkte van 2500 gauss, vergeleken met 1 gauss op aarde, vinden zonnenvlekken plaats in de 11 jarige zonnevlekkencyclus.

De buitenste rand van de corona van de zon is niet zichtbaar voor de mens. Buiten de zichtbare corona, die te zien is tijdens een zonsverduistering, bestaat een ontzichtbaar corona die zich uitbreid tot ver buiten ons zonnestelsel. Deze onzichtbare corona kan temperaturen hebben van meer dan 1 miljoen kelvin.

De zon heeft nog genoeg waterstof om 4.5 miljard jaar te branden. In die periode zal de zon steeds feller gaan schijnen en zal de omvang van de zon zich uitbreiden tot voorbij de baan van de aarde en daarna ineenstorten tot een witte dwerg.