Kepler, wetten van
In het begin van de 17e eeuw, ontwikkelde Johannes Kepler drie wetten van planetaire beweging in een poging om het geloof van Copernicus dat de zon het centrum van het Universum was te ondersteunen. 1. Alle planeten draaien rond de zon in elliptische banen. 2. Een planeet verwijdert een gebied in de ruimte in een even grote hoeveelheid tijd in zijn baan. 3. De ratio van de kubus van de gemiddelde afstand van de planeet tot de zon en het vierkant van zijn periode is constant. De wetten maken gebruik van de geometrie van een eliptische baan, waarbij de zon zich op een van de punten van de elips bevindt. De wetten van Kepler worden door de maan gevolgd, en ook door de satellieten van Saturnus en de sterren in verre sterrenstelsels.

Komeet
Zie : zonnestelsel

Krab nevel
Lichtende nevel in het sterrenbeeld stier, bestaande uit de in de ruimte geslingerde massa van een supernova, die volgens chinese bronnen plaatsvond in het jaar 1054. Het restant van de supernova is geidentificeerd met een pulsar.