Verken de Kosmos

Galactapedium

Cosmos Quiz

Site Informatie

Index Pagina

Icarus
Asteroide gezien door Baade Walter in 1931.

Infrarood astronomie
Studie van infrarode straling afkomstig van hemellichamen. Infrarode straling heeft een golflengte korter dan dat van zichtbaar licht, maar langer dan dat van radiogolven. Infrarood astronomie is in staat om de samenstelling van planetaire atmosferen te detecteren, temperaturen van sterren, en de verborgen structuren van stelsels op afstand. Sinds de ontwikkeling van grote infrarood observatoria, incl. de VS-Nederlandse-Britse Infrarood Astronomie Satelliet (IRAS), het infrarood spectrum heeft bijna de hele hemel in kaart gebracht.

Interferotomie
Techniek die wordt gebruikt om de oppervlakcontouren van telescoopspiegels te meten. De brekingsindices van substanties worden ook gemeten met de interferometer, de brekingsindex wordt ook berekend van de verschuiving in storingsranden veroorzaakt door de vertraging van de straal. Het principe van de interferometer wordt ook gebruikt om de diameter van grote sterren te meten en wordt nu gebruikt in de radioastronomie.

Interstellair gas
Een grote wolk van interstellair gas en stof bevatte waarschijnlijk de hoofdelementen van helium en koolstof, die later zouden condenseren om het gehele zonnestelsel te vormen, zo'n 4,6 miljard jaar geleden.

Io
De binnenste maan van Jupiter. Een dichte rotsige maan met veel vulcanen. De grote lavastroom en zwaveldioxide tonen aan dat er veel vulcaanactiviteiten hebben plaatsgevonden.

Ion
Een deeltje dat wordt gevormd als een neutraal atoom of groep van atomen een of meer electronen erbij krijgt of verliest. Een atoom dat een electron verliest vormt een postief geladen ion; een atoom dat een electron verkrijgt vormt een negatief geladen ion. Atomen kunnen omgevormd worden tot ionen door straling als rontgenstraling, licht of voldoende licht.

Ionosfeer
Een laag of lagen van geioniseerde lucht in de atmosfeer zich uitstrekkend van bijna 80km boven het oppervlak van de aarde tot hoogtes van 640km en meer. Op de hoogten is de lucht extreem dun met een dichtheid van gas in een vacuum buis, en als de atmosferische deeltjes worden geioniseerd door ultraviolette straling van de zon of van andere straling, blijven ze geioniseerd, omdat er maar weinig botsingen plaatsvinden tussen ionen.