Het eerste vliegtuig van Vlucht 19 steeg op van het Fort Lauderdale Naval Air Station op 5 december 1945 kort na twee uur 's middags. De piloot was vluchtleider luitenant Charles Taylor. De overige vier Avengers volgden met korte tussenpozen. Het zou slechts een routinevIucht zijn, een van de vele oefenvluchten die dagelijks vanaf de luchthaven werden uitgevoerd. De route had de vorm van een driehoek: 300 kilometer naar het oosten, 75 kilometer naar het noorden en dan terug naar de basis. Er was absoluut niets dat erop wees dat er iets verkeerd zou gaan. De piloten en de bernanningsleden waren allernaal ervaren vliegeniers en hadden de route eerder gevlogen. De vliegtuigen, Marine Grumman TBM-3 Avenger torpedobommenwerpers, hadden genoeg brandstof voor 1800 kilometer en waren uitgerust met een aantal noodvoorzieningen, zoals reddingvlotten en draagbare radio's. De dag was helder en zacht. De vlucht zou slechts twee uur moeten duren.

De eerste aanwijzing dat er problemen waren kwarn om 15.45 uur, toen de vlucht alweer in de buurt van de basis had moeten zijn. Een duidelijk ongeruste vluchtleider verbrak de radiostilte om een noodsituatie te melden

Taylor: Oproep aan verkeerstoren
            Dit is een noodtoestand.
            We lijken uit koers te zijn.
            We zien geen land.

Ik herhaal: We zien geen land.

Fort Lauderdale: Wat is uw positie?

Taylor: We zijn niet zeker van onze positie.
             We weten niet zeker waar we precies zijn ...
             We lijken verdwaald te zijn ...

Fort Lauderdale: Richt u zich precies op het westen.

Taylor: We weten niet waar het westen is.

Er klopt niets van ... zelfs de oceaan ziet er niet uit zoals het hoort ...

Toen werd de communicatie tussen de vlucht en Fort Lauderdale verbroken, mogelijk als gevolg van atmosferische storingen. Om 16.00 uur hoorde men in de verkeerstoren dat Taylor het commando overdroeg aan een andere piloot, George Stivers - een onlogische en onbegrijpelijke maatregel voor de mensen in de toren.

Taylor (of Stivers): We zijn er niet zeker van waar we zijn.
We denken dat we 225 mijl [415 kilometer] ten noordoosten van de basis moeten zijn.
Het lijkt of we in schuimend water terechtkomen ... Kom niet achter me aan of...

Weer werd de verbinding verbroken en deze keer voorgoed.