(Fig. 2.4) Samengestelde Vulkaan.

     Stratovulkanen hebben vaak indrukwekkend hoge bergtoppen met eeuwige sneeuw die vaak hoger zijn dan 2500 meter. Ze nemen vaak een oppervlak van 1000 km2 in en hebben een volume van 400 km3.

     Tussen twee erupties door houden ze zich vaak zo lang rustig dat het lijkt of ze uitgedoofd zijn. Om getuige te kunnen zijn van het begin van een grote eruptie moet je veel geluk hebben of de berg langere tijd zeer nauwkeurig observeren.

     Dit soort vulkanen komt meestal explosief tot uitbarsting. Dit komt door de kleverige en taaie magma. Wanneer kleverig magma opstijgt naar het aardoppervlak verstopt het meestal de kraterpijp. Het gas in de kraterpijp komt onder steeds groter wordende druk en als die druk te hoog wordt krijg je dan uiteindelijk een zeer explosieve eruptie.

     Hoewel stratovulkanen meestal groot en kegelvormig zijn heb je nog meer verschillende vormen: concaaf/hol (Agua), pyramideachtig (Stromboli), convex-concaaf/ hol-bol (Vesuvius), helmvormig (Mount Rainier), ingestorte caldera (Graciosa), ingenesteld (El Piton in Teide), met allerlei krater toppen (Shasta), of langsgewijs langs een kloof (Hekla).

(Fig. 2.5) Verschillende vormen samengestelde vulkanen.

    Stratovulkanen vind je vooral in de buurt van subductie zones. Bekende voorbeelden: Mount Hood, Mount Shasta, Mount Fuji, Mount Mayon en de Vesuvius.