Als kleverige magma, dat veel gas bevat onder relatief lage druk wordt uitgestoten kan er een gloeiende wolk ontstaan, met as en puimsteen erin. Deze wolk kan terug vallen op het aardoppervlak als een lawine alvorens hij de kans krijgt af te koelen. We noemen dit een nuée ardente.

     Nuées ardentes werden voor het eerst opgemerkt bij de uitbarsting van de Mount Pelée in 1902. Dit verschijnsel is het meest dodelijk in het vulkanen-repertoir. Letterlijk vertaald betekent nuée ardente "gloeiend hete wolk", maar misschien is "gloeiende lawine" een betere naam.

     Nuées ardentes bevatten mengsels van hete as,gas en andere pyroclastische fragmenten. Ze kunnen erg snel bewegen en halen snelheiden van honderden kilometers per uur. De wegen die nuées nemen worden beinvloed door de zwaartekracht. Omdat ze vaak ook de grond bestrijken worden helaas vaak vele mensen gedood.

     Bij Pliniaanse uitbarstingen en erupties van het Pelée-type komen nuées ardentes vaak voor.

(Fig. 2.36) Hier zie je dat de kraterpijp geblokkeerd wordt door een lavaprop. De druk onder de prop loopt op totdat op een zwakke plek de prop open barst. Bij de Mount Pelée was dat een spleet bij de krater. Er ontstaat dan een nuée ardente aan de zijkant van de vulkaan.