Van 12 tot 15 juni 1991 kwam de 1475 m. hoge Pinatubo, gelegen in de Filippijnen, zo'n 100 km. van de hoofdstad Manilla af, tot een van de hevigste uitbarstingen van deze eeuw. Deze eruptie had grote gevolgen voor het klimaat over de hele wereld.

     In totaal gooide de Pinatubo er zo'n 5 biljoen kubieke meter as en vulkanisch puin uit (inclusief 20 tot 30 megaton zwavelwaterstof) de atmosfeer in via wolken die aan de grond 18 km. breed waren en optorenden tot een hoogte van 30 km.

     Een groot aantal mensen moest worden weggevoerd vanwege de vulkaan, die in slapende toestand was gebleven voor meer dan 60 jaren.

     Snelle inzet van van waarnemingsapparatuur en de samenstelling en het gebruik van een risicokaart door geleerden van het Filippijnse Instituut voor Vulkanologie en Seismologie (PHIVOLCS) droegen ertoe bij dat een hoop mensen snel en precies gewaarschuwd konden worden voor de op handen zijnde uitbarstingen.

     Deze waarschuwingen leidden tot een evacuatie van meer dan 58.000 inwoners uit de buurt van de vulkaan, inclusief 14.500 Amerikaanse militairen van de vliegbasis Clark ( die overigens na de uitbarsting totaal niet meer te gebruiken was....) Voor de uiteindelijke grote uitbarsting die op 15 juni kwam hadden meer dan 100.000 mensen het gebied verlaten.

     De uitbarsting veroorzaakte een groot aantal hele kleine druppeltjes zwavelwaterstof die tot in de stratosfeer uitgestoten werden. Deze deeltjes werden over heel het aardoppervlak verspreid. Deze druppeltjes hielden de zonnestraling tegen wat wereldwijd tot gevolg had dat de gemiddelde temperaturen een halve graad celsius lager werden.

(Fig. 2.33) Satelietopnamen van de vulkanische wolk, uitgestoten door de Pinatubo, over een tijdsduur van 9 dagen, waardoor je de verspreiding van zwaveldioxide over het aardoppervlak kunt zien.
Credit: Pete Mouginis-Mark,University of Hawaii