Sea Floor Spreading: het zich uitbreiden van de bodem en het onstaan van een oceaan.
Dit is het proces waarbij de ondergrond uiteengetrokken wordt wanneer twee reusachtige
landschollen of platen uiteen drijven. Als dit gebeurt barsten de rotsen en ontstaat er een
breuk tussen de platen. Langs deze begrenzing tussen de platen komen vaak aardbevingen
voor. Er komt langs de breuk magma omhoog en die stroomt over de zeebodem heen als een
vulkaan onder water.

(Fig 1.11) Ontstaan van een oceaan
|
Als magma met water in contact komt koelt het af, stolt, en zet zich af op de hoeken van de
platen die uiteen drijven. Als magma zich ophoopt langs de breuk ontstaan er series bergen
op de zeebodem. Zo'n serie bergen noem je een rug. De omgeving waar platen uiteendrijven
zijn "constructief" omdat steeds een nieuwe korstlaag gevormd wordt en wordt toegevoegd
aan de zeebodem. Geleidelijk breidt de ondergrond van de oceaan zich dus steeds verder
uit en worden de platen groter. als dat gebeurt worden andere platen kleiner en zij smelten
weg in de aarde door een proces wat subductie heet.
Op de nieuw gevormde rots aan de randen van de platen vind je nog geen zand of modder omdat deze aanwas nog vers is. Verder weg van de rug zetten zand en modder zich wel af als een steeds dikker wordende deken. De oudste rotsen hebben een laag van 14000 voet zand en andere sedimenten over zich heen liggen.
Een voorbeeld van een rug is de Middenatlantische Rug. Die vormt een onderdeel van serie middenoceanische ruggen die zich over een lengte van 65000 kilometer over de bodem van de wereldzeeen uitstrekken. De hoogte van deze bergketen onder water t.o.v. de zeebodem is 3 1/2 kilometer.
Je kunt zeggen dat het zich uitspreiden van de zeebodem een vulkanisch verschijnsel is, maar het is een langzaam en voort-durend proces, zonder de explosieve uitbarstingen van vulkanen aan land.