Zelfmoord

Iemand die zijn leven opoffert voor anderen of uit principe

Martelaars werden waargenomen in alle perioden van de geschiedenis en hebben elk de dood geaccepteerd wegens verraad van hun idealen. Ofschoon de dood door de hand van anderen wordt beschouwd als zelfmoord is betwistbaar, toch had ieder de kracht hun dood te vermijden en in plaats daarvan te kiezen voor hun persoonlijke of religieuze principes. Enige andere soorten van zelfmoord vallen ook binnen deze categorie. In sommige nomadische culturen, bleven diegene die de groep niet konden bijhouden, de zieken of de ouderen, expres achter vanwege de veiligheid van de groep en om alleen te sterven, wetend dat dit de kans tot overleving van de rest vergrootte. De oorlogsheld die zich bewust aan de kogels van de vijand blootstelde zou kunnen worden gezien als iemand die een soort offer maakte, hoewel in dit geval het zo zou kunnen worden gezien dat deze individueel de kans dat hij zou had geaccepteerd, met zijn moed en kracht de kansen trotserend, hoe klein o groot deze ook maar waren. In beide van deze voorbeelden, was het in het voordeel van de gemeenschap en de bindingen met de groep waaruit zij hun kracht voor hun opoffering putten. In andere gevallen, is het motie van de zelfmoord om het behouden, terugwinnen, of om te ontsnappen van het verloren sociale-eergevoel. De Jappanse samurai die de seppuku pleegt (een rituele zelfmoord, waarbij de maag woord opengesneden – hara-kiri in de strijders-codes bekend als de Bushido) of de Azteekse soldaat die zichzel op de vijand good met doel tot het krijgen van een "Flower Death". Van Patrick Henry tot terroristen die zichzelf opblazen, men heeft ook sommige oorzaken gezien als groter zijnde dan hunzelf, en, in sommige gevallen, diegene waartegen ze strijden.

Weigeren te leven met een chronische ziekte of afwijking

Terwijl het duidelijk is dat wij allen zullen sterven, is voor sommigen de werkelijkheid van de dood imminenter en zekerder. Moderne medicijnen hebben het menselijk leven verlengt, maar soms kunnen deze medicijnen de zekerheid bieden dat de dood snel nadert. En nabij het einde, neemt de levens-kwaliteit af. De Westerse gemeenschap accepteert deze vorm van zelfmoord steeds meer, welk minder sociaal stigma bevat dan andere soorten.

Een ongeluk onder invloed van drugs of alcohol

Vele factoren komen hiierbij kijken. Vele jonge mensen komen oog in oog te staan met gevaren of met zelf-destructief gedrag als een korte fase van het uitslaan van hun vleugels. Dit is gewoonlijk binnen aangegeven grenzen en de meeste van hen, wanneer ze de risico’s hebben erkend die ze hebben genomen. Voor een paar ongelukkigen wordt het lesje te laat geleerd en zij zullen boeten met hun leven. In de wetenschap dat we niet onverwoestbaar zijn. Anderen, echter, gebruiken drugs of participeren in risico nemend gedrag in de volle wetenschap dat dat kan resulteren tot hun dood. Slachtoffers-aangezet tot doodslag behoren tot dezelfde categorie, waar het slachtoffer anderen uitlokt, zelfs de politie, in de bewuste of onbewuste kennis dat dit kan leiden tot hun eigen dood. Een analyse van fatale verkeersongelukken roept veel onverklarebare gevallen op, die van dit zelfde type kunnen zijn. Als een persoon heeft besloten dat hij/zij niet langer wenst te leven, maar niet in staat is tot een vlugge stap van zelfmoord, zijn enige van deze acties misschien hun volgende keuze.

De "roep van hulp" die te ver gaat

Het is een populair en misleidens geloof dat vele gepoogde zelfmoorden eenvoudig attentie-zoekend zijn. De theorie stelt dat de persoon zich eenzaam voelt, depressief, hulpeloos, en gebruiken een drama van een poging op hun eigen leven om aandacht te trekken van die in hun naaste leven. Dit is een gevaarlijk begrip dat in vele gevallen mensen geen suggesties laat maken over iemands intenties om hun leven serieus te nemen. Het kan waar zijn dat een motief voor zelfmoord de oorzaak is voor anderen om zich schuldig te voelen, maar dit betekent niet dat de persoon die een zelfmoordpoging ondergaat niet ‘dood’-serieus was in hun intentie. Onderzoekers spreken over de ambivalentie van de persoon die zowel wont te leven en te sterven. De twee krachten kunnen in een delicate balans zijn. Een bepaalde kijk op deze zelfmoorden, ziet het als een roep om hulp, zijnde zelfmoorden die gefaald zijn om interventie en hulp op tijd te geven. We weten dat interventie, clinische assistentie en directe behandeling een hele grote kans hebben om het probleem te overwinnen en verdere pogingen te voorkomen.

Iemand die opzittelijk zichzelf dood omdat zijn/haar leven ondraaglijk is geworden

Dit is wat de meeste van ons denken wanneer we het over zelfmoord hebben. Bijna alle veolwassenen kunnen zich de keer herinneren dat zij er ook aan hebben gedacht, maar gelukkig wordt dit door het grootste deel van hun overwonnen door hun liefde voor het leven. Vluchtig bekeken hebbend het ontwmoedigens vooruitzicht van dood keren we terug naar het leven, misschien met een hernieuwd gevoel voor de waarde van het leven. Voor anderen echter is het leven zo intolerant en zo pijnlijk, dat het alternatief van vergetelheid een wenselijke en makkelijke uitweg lijkt. Zulke zelf-vernietiging kan worden aangezet door een graduele accumulatie van frustatie of door een plotselinge gebeurtenis waarin iemands leven uitelkaar valt, zoals bij een eindexamen, een crash op de beurs, een eenzame vakantie…

Het recht op zelf-vernietiging

In de Westerse gemeenschap, is er een wezenlijk negatieve kijk op zelfmoord. De regering en de gemeenschap samen voelen de dwang om mensen tegen zichzelf te beschermen en natuurlijk ook tegen anderen. Dus is zelfmoord illegaal, zelfs wanneer er een gegronde reden is. Aan de basis van dit probleem is een fundamenteel filosofisch debat, niet alleen van de juiste beperkingen op vrijheid, maar zeker ook over de mens zijn natuur werkelijk wispelturig is. Ofschoon sommigen de depressie voorbij zijn die tot zelfmoordgedachten of –pogingen had kunnen leiden ofwel door medicatie of therapie, verdrinken anderen in hun verdriet.

The site for the newsgroup alt.suicide.holiday is dedicated to the idea of suicide as a choice, rather as something that should be inherently opposed. Consider the following quotes from the bottom of their pages: "...I felt sad because I realized that once people are broken in certain ways, they can't ever be fixed, and this is something that nobody ever tells you when you are young and it never fails to surprise you as you grow older - as you see people in your life break one by one. You wonder when your turn is going to be, or if it's already happened," from Dana-Christene Umanetz. "Suicide . . . is about life, being in fact the sincerest form of criticism life gets," from Wilfrid Sheed. Perhaps suicide is a form of psychological selection, where those who lack the mental facilities to embrace some sort of faith in light of life's failings are kept from producing offspring with similar traits. However, the newsgroup does not necessarily encourage suicide; people often are reassured knowing that if they need to commit suicide they know of methods, and in the meantime can form a support network.

Niet een zo’n klein probleem

Een zelfmoord is definitief niet eeen geïsoleerd probleem. Naast de beroemde zanger Kurt Cobain van Nirvana, Ernest Hemingway met z’n broer, zus, vader en kleindochter, George Eastman van Kodak, Syliva Plath en Virginia Woolf pleegden allen zelfmoord.Er zijn meer beroemden die zelfmoord pleegden te vinden in de a.s.h. FAQ.

Zelfmoord is de negende doodsoorzaak in de VSmet 31.204 doden geregistreerd in 1995, ongeveer 1 per 17 minuten. Er zijn meer zelfmoorden dan moorden in de VS, twee-derde worden gepleegd met vuurwapens gevolgd door ophanging en vergiftiging. Het is de derde doodsoorzaak in de VS voor tieners, ofschoon het eigenlijke aantal hoger is bij ouderen. Wereldwijd is er ongeveer 1 zelfmoord per 40 seconden. De World Health Organisation, Harvard en de World Bank schatten dat 786.000 mensen over de wereld jaarlijk zelfmoord plegen, volgens suicide @ rochford.org. En er zijn meer mannen die zelfmoord plegen dan vrouwen. Ofschoon zelfmoord in alle landen voorkomt zijn er somigge waar de getallen extreem hoog zijn, een van deze is bijvoorbeeld China.

Diegene die een vriend of een vriendin hebben of hadden die al eens een zelfmoord heeft gepoogd weten hoe pijnlijk en hoe depressief mensen kunnen zijn; dit gevoel van interconnectie van vertrouwen in anderen op deze moeilijke reis, zowel als het eigenlije ultuïsme heeft geleid naar een doordringende aktie o zelfmoord te voorkomen vooral gedurende de puberteit. Vooral in samenhang met de zelfmoord van idolen kan zelfmoord rampzalig zijn. Het gevoel dat de gemeenschap wordt ondermijnd door zulke tendenties heeft geleid tot groepen als het Suicide Prevention Advocacy Network. Zulke groepen pogen het gevoel te brengen van erbij te horen en de gevoelens te ontwijken, a la It's a Wonderful Life. Andere groepen pogen om diegene te helpen die hun geliefden hebben verloren doordat deze zelfmoord pleegden. Natuurlijk zijn er enkele argumenten dat zulke handelingen niet publiek moeten zijn. Dus het gesprek vindt plaats onder een masker van taboes.

links

Suicide