Ons Zonnestelsel

Mars is een kleine, droge planeet met een rode rotsachtige oppervlakte. De planeet is koud - ongeveer -23 graden C - en heeft twee polaire ijskappen van ijs en bevroren gas.

Er cirkelen twee kleine manen rond de planeet: Phobos en Deimos. Het zijn waarschijnlijk asteroïden, die door Mars zijn ingevangen. De grootse van de twee, beweegt zich op 6.000 km van het oppervlak van Mars. Dat kan niet goed aflopen en deze zal op een zeker moment neerstorten op Mars.
Het oppervlak van Mars toont ons de diepste kloof, de hoogste top (vulkaan Olympus Mons, 24 km hoog) en het grootste inslagbekken (het Hellas-bassin, diameter van 2.000 km en 6 km diep) van ons zonnestelsel.

Op het noordelijk halfrond ontdekken we egale vlakten (vernieuwde oppervlakte door vulkanisme). Op het zuidelijk halfrond vinden we oude, zwaar bekraterde hooglanden. Rond het evenaargebied ligt een zeer grote slenk (de Valles Marineris) van zo'n 4.000 km lang en soms wel 7 km diep.
Mars heeft een dunne atmosfeer (95% koolstofdioxide, wat stikstof, argon en zuurstof). De roodachtige kleur van de bodem van Mars komt door de ijzer-oxiden die er in de bodem zitten.

Jupiter is de grootste planeet in het zonnestelsel. Hij heeft 16 manen. Boven het oppervlak van Jupiter hangt een gordel van wervelende gaswolken. De planeet bestaat grotendeels uit een mengsel van vloeistoffen en gassen. Jupiter is koud en omgeven door een ringvormige band van stof.

Jupiter is de eerste van de vier gasplaneten in ons zonnestelsel. De andere planeten zijn Saturnus, Uranus en Neptunus. Gasplaneten hebben geen vaste vorm. Ze bestaan uit gassen; veel waterstof, een beetje helium en methaan. Naarmate men dieper in de planeet doordringt wordt de gasmassa dichter. Er waaien winden in de gaslagen met zeer hoge snelheden (650km/uur). De gasplaneten hebben allemaal ringen, een heleboel manen die hen vergezellen en een sterk magnetisch veld.

Indien Jupiter een beetje groter was geweest, zou hij geëvolueerd zijn tot een ster, met vier planeten. Typisch voor Jupiter zijn de bandenstructuren in het wolkendek en de mysterieuze Rode Vlek.

Na Jupiter is Saturnus de grootste planeet. Om de planeet heen cirkelen banden van wervelstormwolken die op ringen lijken.
Saturnus heeft een harde kern met daaromheen ijs en waterstofgas. Saturnus heeft meer manen dan alle andere planeten. Astronomen denken, dat het er meer dan 20 zijn.

De ringen van Saturnus zijn opgebouwd uit miljoenen met ijs bedekte brokjes gesteente, die in de ruimte zweven. Het is niet duidelijk hoe de ringen zijn ontstaan. Misschien werden ze tegelijk met de planeet gevormd, maar zij zouden ook resten van een grote, ijsachtige maan kunnen zijn, die uit elkaar is gevallen.

De andere planeten in ons zonnestels draaien meestal als een tol, rond de zon. De noord- en zuidpool naar boven en onder gericht. De as van Uranus staat bijna evenwijdig met het baanvlak van de planeet, m.a.w. de noord- en zuidpool van Uranus liggen waar bij ons de evenaar ligt. Men vermoedt dat de klap van een groot voorwerp de planeet heeft doen kantelen.

Het binnenste van Uranus zou uit gesteenten, verschillende vormen van ijs en weinig waterstof en helium bestaan. Uranus is erg koud, ongeveer -214 graden C. De atmosfeer bestaat dan weer uit 83% waterstof, 15% helium en 2% methaan. Het is het methaan dat verantwoordelijk is voor de blauwgroene kleur van de planeet. In de atmosfeer bewegen zich wolkenbanden.
Er draaien 11 dunne ringen rond de planeet.

Neptunus heeft een helderblauwe atmosfeer die bestaat uit waterstof met wolken methaangas. De rotsachtige kern is ongeveer zo groot als de aarde. Neptunus heeft drie ringen en acht manen.

De samenstelling en atmosfeer is vergelijkbaar met Uranus. De winden die heersen over de planeet zijn de snelste van ons zonnestelsel nl 2.000 km/uur.Witte wolken en donkere vlekken zijn goed zichtbaar. Het magnetisch veld heeft, zoals bij Uranus, een eigenaardige oriëntatie.De magnetische velden worden niet vanuit het centrum van de planeet opgewekt, maar uit de omgeving van het oppervlak.

Tussen Neptunus en Pluto bevindt zich de Kuipersgordel. Het is een zone waar zich kleine kometen bevinden. Ze worden kort-periodieke kometen genoemd omdat ze ons geregeld een bezoekje brengen. Geregeld worden ze door de nabijheid van de grote gasplaneten beinvloed en uit hun baan weggeslingerd.

De middelijn van de buitenste en kleinste planeet Pluto is maar een vijfde deel van die van de aarde. Met een temperatuur van ongeveer -230 graden C is Pluto de koudste planeet in het zonnestelsel. De planeet heeft één maan, die maar half zo groot is als Pluto zelf is.

Één lichtjaar achter Pluto bevindt zich een gevaarlijk gebied vol ijslichamen of kometen. Dit gebied noemt men de Wolk Van Oort. Het bevat lang-periodieke kometen, die er miljoenen jaren over doen om ons een bezoekje te brengen.