Jeśli na prostych równoległych narysujemy kreski jak na rysunku mamy wrażenie, jakby te proste były ustawione ukośnie. Rysunek 1

         Rysujac dwie proste równolegle w "siatce" utworzonej z prostych wychodzących z jednego punktu wydają się nam być krzywymi zagiętymi w przeciwne strony. Rysunek 2

         Klocki - kostki narysowane na płaszczyźnie „przestrzennie" (przez odpowiednie cieniowanie) w zależności od położenia kartki widzimy rożnie (trzy, lub po odwróceniu rysunku "do góry nogami" piec kostek). Rysunek 3

         Tarcza składająca się z współśrodkowych kół sprawia wrażenie ruchu (wirowania) przy poruszaniu rysunkiem. Rysunek 4

         Często spotykamy się ze złudzeniem wielkości. Zakończenie odcinka "zamykające" lub "otwierające", rożne kształty stowarzyszone z danym odcinkiem - to tylko niektóre przykłady, mogące "oszukać" nasze oko. Rysunek 5 i 6

         Analogicznie złudzenie "perspektywy" sugeruje nam, że dalsza postać jest większa, choć cyrkiel i linijka przekonują nas o czym innym. Rysunek 7

         Te złudzenia (kierunkowe - rys 1 i 2, przestrzenne - rys. 3 ruchowe - rys 4, wielkościowe - rys 5 i 6 , perspektywiczne - rys 7) nie są wynikiem jakiejś wady wzroku. Są one związane z normalnym spostrzeganiem i ocena spostrzeganych obrazów. Błędna ocena związana jest ze skłonnością do przenoszenia cech całości na poszczególne elementy, z działaniem siły kontrastów, jednym słowem z przetwarzaniem obrazów przez nasz mózg.