Przyglądając się obrazom ukrytego wymiaru zauważamy,że składają się one z pionowych pasków czy kolumn, powtarzających się na całej powierzchni w odstępach około 2.5 centymetrów. Każdy pasek wygląda prawie tak samo, ale jeśli spojrzymy jeszcze uważniej, to zauważymy między nimi różnice. Kiedy patrzymy na taki obrazek przestrzennie, nasze oczy patrzą na różne jego miejsca. Lewe - na jedną kolumnę, a prawe - na sąsiednią z prawej strony. Kiedy mózg przetwarza dane o tym co widzi lewe i prawe oko, wychwytuje różnice między kolumnami i odbiera je jako głębię. Oto cała tajemnica!
Zdumiewającą cechą tych obrazów jest to, że kiedy juz zobaczymy trzeci wymiar, nasze oczy mogą wędrować po bardzo dużej powierzchni.
