Ale od czego własciwie wszystko się zaczyna?

         W miejscu, gdzie w przyszłości powstanie mózg, pojawia się para uwypukleń. Są to tzw. pęcherzyki oczne mózgu, z których utworzy się potem siatkówka, pigmentowane warstwy oka oraz cześć nerwu ocznego. Pęcherzyki oczne rosną na zewnątrz dopóki nie zetkną się z ektodermą. Wtedy ulegają splaszczeniu w wyniku czego powstaje zalążek oka. Potem łączy się on z mózgiem cienkim pasmem komórek. Zalążek oka zbudowany jest z dwóch warstw. Zewnętrzna, mezodermalna warstwa wytworzy naczyniówkę oraz twardowkę, wewnętrzna - siatkowkę i warstwę pigmentowa. Zewnętrzna warstwa przyszłej siatkówki wyróżnicuje się w czopki i pręciki. Bardziej wewnętrzna warstwa - w komórki nerwowe. Włókna nerwowe, czyli aksony tych komórek nerwowych, wydłużając się, przejdą przez pas komórek łączący oko z mózgiem. Tam połączą się synapsami z aksonami komórek ośrodka wzrokowego mózgu.

         Tam, gdzie pęcherzyki oczne zetknął się z ektodermą, grubiejeje ona, a następnie wytwarza kulistą masę komórek. Z czasem wytworzy się z nich przezroczysta soczewka oka. Komorki ektodermy, leżące nad wyróżnicowujacą się soczewką, wytwarzają przezroczystą warstwę rogówki.

EWOLUCJA OKA

         Oko ludzkie umieszczone jest w oczodole. Składa się ono z gałki ocznej poruszanej mięśniami oraz ochraniających ją narzadów, do których zalicza się: brwi, odprowadzające pot z czoła, powieki, pokryte od wewnątrz błona sluzowa, tzw. spojówka, zachodzącą na przednią cześć gałki ocznej, rzesy, zabezpieczające oko przed kurzem oraz gruczoły łzowe.

         Ukształtowana gałka oczna ma kształt zbliżony do kuli o średnicy około 25 mm i leży otoczona tkanką tłuszczową w kostnym oczodole stanowiącym jej ochronę.