A Matter of Time

Αντανακλαστικός χρόνος

Έχετε πάει ποτέ στο γιατρό για να κοιτάξει τα αντανακλαστικά σας; Ο γιατρός παίρνει ένα όργανο με σκληρό τριγωνικό ρόζο, και χτυπά ελαφρά το πόδι σας κάτω από το γόναταo. Ξέρετε τι πρέπει να γίνει ως αποτέλεσμά του; Τα αντανακλαστικά σας πρέπει αντιδράσουν σ’ αυτό το χτύπημα με το να κάνουν το πόδι σας να κουνηθεί ξαφνικά από τη θέση του. Αυτό λέγεται το patellar αντανακλαστικό. «Επίσης γνωρίζεται ως ένα αντανακλαστικό deep tendon επειδή ο γιατρός χτυπά ελαφρά στον τένοντα που ονομάζεται patellar τένοντας. Αυτό το χτύπημα τεντώνει τον τένοντα και το μύ στο μηρό, ο οποίος συνδέεται με τον τένοντα. Ένα μήνυμα στέλνεται στον νωτιαίο μυελό ότι ο μυς έχει τεντωθεί» («Τι είναι τα αντανακλαστικά;»). Αυτό το μήνυμα τελικά στέλνεται στο μυαλό, αλλά τα αντανακλαστικά και του νωτιαίου μυελού μηνύματα συχνά χρειάζονται να ταξιδεύουν πιο γρήγορα από τα μηνύματα στο μυαλό. Έτσι οι αντανακλαστικές κινήσεις ορίζονται ακαριαίες ή αθέλητες αντιδράσεις.

Τα αντανακλαστικά επίσης έχουν ένα σημαντικό ρόλο στα αθλήματα. Αθλητές έχουν περηφάνια στους εαυτούς τους που έχουν γρήγορα αντανακλαστικά, που τελικά μεταφράζεται ως μικρή ώρα αντίδρασης. Η ώρα αντίδρασης είναι η ώρα που περνά μεταξύ της στιγμής της εισαγωγής ενός κίνητρου και της ώρας που το αντανακλαστικό προκαλεί την αντίδραση. Παραδείγματος χάριν, όταν ακούει ένας δρομέας έναν πυροβολισμό για να δηλώσει την έναρξη της φυλής, τα αντανακλαστικά του πρέπει να ξεκινήσουν για να μπορέσει να αντιδράσει στον πυροβολισμό, να κινήσει τα πόδια του, και να αρχίσει. Ένας κολυμβητής εξετάζει την ίδια κατάσταση όταν περιμένει το σήμα έναρξης. Καθώς ο  κολυμβητή περιμένει πέρα από το φραγμό, που προετοιμάζεται για να βουτήξει μέσα, ο ήχος κραυγάζει. Τα αντανακλαστικά του κολυμβητή καθορίζουν το χρόνο αντίδρασής του. Δηλαδή τα αντανακλαστικά του καθορίζουν πόσος περνά μεταξύ του πραγματικού ήχου του σήματος και του σημείου εγκαίρως όταν πηδά ο κολυμβητής από το φραγμό μέσα στη λίμνη. Τα αντανακλαστικά και οι ανθρώπινοι χρόνοι αντίδρασης συσχετίζονται άμεσα.

Ένα λεξικό καθορίζει τα αντανακλαστικά ως «… μια ακούσια δράση ή απάντηση, ως sneeze, αναλαμπή, ή λόξιγκα…» και «… μια ξεμεθημένη ή ενστικτώδης απάντηση σε ένα ερέθισμα…» (Webster ΙΙ). Ο κύριος λόγος που οι άνθρωποι έχουν τα αντανακλαστικά είναι να παρασχεθεί η προστασία. Τα αντανακλαστικά μάς προστατεύουν από τα πράγματα που είναι ενδεχομένως επικίνδυνα, προτού να έχει αυτά τα πράγματα μια πιθανότητα να μας βλάψουν («τι είναι αντανακλαστικά; »). Τόσο πολλοί των βιολογικών διαδικασιών που δοκιμάζουμε καθημερινά υιοθετούν τα αντανακλαστικά: που αναβοσβήνουμε τα μάτια, τη διεύρυνση και τη μείωση ματιών, και η άλμα ή η σύσπαση. Αναβοσβήνουμε για να κρατήσουμε τα επικίνδυνα υλικά στον αέρα μακριά από τα μάτια μας. Οι μαθητές μας διευρύνουν ή παίρνουν μικρότεροι για να ελέγξουν το ποσό φως που φθάνει στα ιδιαίτερα ευαίσθητα μάτια μας («αντανακλαστικά»). Η επιγονατιδική αντανακλαστικό είναι ένα παράδειγμα ενός πηδώντας ή συσπώντας αντανακλαστικού που χρησιμοποιείται συχνά στον αθλητισμό για να αποφύγει τον τραυματισμό ή να πάρει μια έναρξη άλματος από μια πύλη ή από έναν φραγμό σε ένα αθλητικό γεγονός. Τι θα είχε βοηθήσει ένα άτομο σπηλιών να δραπετεύσει από έναν επιδρομικό, το αρπακτικό ζώο; Τα αντανακλαστικά! Μόλις άκουσε τον αρπακτικό περίπου στους θάμνους, τα ανθρώπινα αντανακλαστικά σπηλιών θα ξεκινούσαν, αναγκάζοντας τους μυ στα πόδια του για να αντιδράσει σε δευτερόλεπτο, και επιτρέποντάς του για να δραπετεύσουν και να τρέξουν μακριά.

Ακριβώς πόσο γρήγορα είναι τα ανθρώπινα αντανακλαστικά και οι χρόνοι αντίδρασης; Οι περισσότεροι χρόνοι ανέρχονται μόνο σε μέρη ενός δευτερολέπτου. Είναι δύσκολο να είναι ακριβέστερο εντούτοις επειδή ο ανακλαστικός χρόνος ποικίλλει στον καθέναν. Πόσο γρήγορα είναι τα αντανακλαστικά ενός προσώπου ή ο χρόνος αντίδρασης εξαρτάται επίσης από πόσο συχνά ο εγκέφαλος εκείνου του προσώπου γίνεται για να αντιδράσει. Με άλλα λόγια, τα αντανακλαστικά μπορούν να εκπαιδευθούν επειδή την περισσότερη πρακτική που παίρνουν, γίνονται γρήγορα (Kelly). Όταν οδηγούν ένα αυτοκίνητο, οι άνθρωποι πρέπει χαρακτηριστικά να έχουν έναν χρόνο αντίδρασης περίπου 0.75 έως 1.5 δευτερολέπτων να εξασφαλίσουν κατά μέσον όρο ασφαλή οδήγηση («κανόνας 4: Μην επιταχύνετε! »). Ακόμα, οι παράγοντες όπως η ηλικία, η ανικανότητα, και δεδομένου ότι έχουμε δει, η πρακτική μπορεί να αλλάξει τους χρόνους αντίδρασης.

Ακολουθήστε τη σύνδεση κατωτέρω σε έναν ιστοχώρο όπου μπορείτε να εκπαιδεύσετε τα αντανακλαστικά, και να μάθετε να ενεργείτε γρήγορα.

Από την αρχή ^