Μετρώντας τον Χρόνο
Η παντοτινή αναζήτηση της ανθρωπότητας να μετράει το χρόνο έχει αλλάξει από μόνο να μετρούνται οι μήνες και τα χρόνια αλλά και να μετρούνται τα νανοδευτερόλεπτα και παραπάνω. Η ικανότητά μας να προσδιορίσουμε το πώς νικάει σε Ολυμπιακό αγώνα με τις μικρότερες μετρήσεις του χρόνου συχνά φαίνεται να καλύπτει το γεγονός ότι ακόμα μετράμε γεγονότα χιλιετίες, όπως η αύξηση της θερμοκρασίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Η έλευση των τμημάτων της ώρας μας έχει επιτρέψει να έχουμε την έννοια ότι δεν έχουμε την ίδια ώρα σε όλα τα μέρη του κόσμου όλα μαζί. Λόγω του τρόπου που γυρίζει η γη, όταν είναι το πρωί στη δυτική ημισφαίρια, είναι το βράδυ στην ανατολική. Το σήμερα είναι το χθες ενός ατόμου την ίδια στιγμή που είναι το αύριο ενός άλλου ατόμου. Διάφορα χρονικά πρότυπα έχουν εγκατασταθεί να κάνει απλό τον τρόπο που οργανώνουμε τον χρόνο στη γη. Ο χρόνος έχει οργανωθεί με διάφορους τρόπους. Μερικοί βασίζονται στην πραγματική κίνηση και θέση της γης, ενώ άλλοι βασίζονται στην μετάφρασή μας γι’ αυτόν. Δεν έχει σημασία το ποιο σύστημα μέτρησης χρησιμοποιούμε, αλλά αλλαγές πρέπει να γίνονται μερικές φορές να είναι όλα στις θέσεις τους. Τώρα, ένα μίγμα από χρόνια πηδήματος, δευτερόλεπτα πηδήματος, και σε μερικά μέρη, το αποταμίευση φωτός της ημέρας, μας βοηθάει με το φυσιολογικό του συστήματος που μετράμε. Αυτές οι μονάδες, τα τμήματα της ώρας, τα πρότυπα του χρόνου, ακόμα και οι απαραίτητες εξαιρέσεις στη μέτρηση του χρόνου έχουν μοναδικό τους ρόλο στην αντίληψη της ώρας που έχουμε σήμερα.